لعن از آداب عید غدیر

«لعن» در لغت عرب به معنای «راندن و دور کردن همراه با ناراحتی» است. از جانب خداوند به معنای قطع رحمت و از جانب انسانها نوعی نفرین به شمار می‌رود. آیات و روایات نشان می‌دهد که لعن امری بی‌حساب نیست؛ لعن مؤمن و کسی که مستحق لعن نیست حرام و گناهی بزرگ است. اما لعن کفار، ظالمان، منافقان و دشمنان اهل بیت علیهم السلام در چارچوب شرع جایز و در مواردی مستحب است. رعایت اصول اخلاقی و پرهیز از افراط و تفریط در این زمینه ضروری است.

جایگاه لعن در آیات و روایات

لعن در آیات

کلمۀ لعن و مشتقات آن ۳۷ بار در قرآن آمده است.[۱] در قرآن، کافران، ظالمان، منافقان، آزار رسانندگان به خدا و رسول، آنانی که از روی عمد قتل نفس کنند و کسانی که حقایق را کتمان و امر را بر مردم مشتبه می‌سازند، لعن شده‌اند.

خداوند متعال در قرآن کریم گروه‌های متعددی را مورد لعن قرار داده است از جمله:

  •  إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْکافِرینَ : خداوند کافران را لعنت کرده است.[۲]
  •  أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمینَ : هان! لعنت خدا بر ستمکاران باد.[۳]
  •  إِنَّ الَّذینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ : کسانی که خدا و پیامبرش را آزار می‌دهند، خداوند آنان را در دنیا و آخرت لعنت کرده است.[۴]

لعن در روایات

پیامبر صلی الله علیه وآله دشمنان رسالت، مشرکان، منافقان[۵] و برخی از صحابه مانند مروان بن حکم را لعن کرده است.[۶]  در روایات اهل بیت، غالیان[۷] و عاملان واقعه کربلا لعن شده‌اند. در زیارت عاشورا افرادی از بنی‌امیه همچون یزید، معاویه و ابوسفیان لعن شده‌اند.[۸]

در متون روایی شیعه، روایات بسیاری درباره ثواب لعن بر دشمنان اهل بیت علیهم السلام وجود دارد. امام صادق علیه السلام می‌فرماید:

  • «لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ»: خداوند قاتل حسین علیه السلام را لعنت کند. هیچ بنده‌ای نیست که آبی بنوشد و حسین علیه السلام را یاد کند و قاتلش را لعنت کند، مگر اینکه خداوند برای او صد هزار حسنه بنویسد.[۹]

امام رضا علیه السلام نیز به شبیب بن ریان می‌فرماید:

  • «إِذَا أَرَدْتَ ثَوَابَ أَنْصَارِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَأَكْثِرْ مِنْ لَعْنِ قَاتِلِيهِ»: هرگاه خواهان ثواب یاران حسین علیه السلام هستی، بر قاتلانش لعنت بسیار بفرست.[۱۰]

امام صادق علیه السلام در روایتی دیگر می‌فرماید:

  • «يَا دَاوُدُ، لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ»: ای داود! خداوند قاتل حسین علیه السلام را لعنت کند.[۱۱]

احکام و شرایط لعن در فقه شیعه

لعن در فقه شیعه دارای شرایط و ضوابطی است:

  • لعن مؤمن و کسی که مستحق لعن نیست، حرام است.
    • دشنام و لعن مسلمان گناهی بزرگ است؛ چنانکه در روایات، لعن مؤمن به منزله کشتن او شمرده شده است.[۱۲]
  • لعن گروه‌های خاص در چارچوب شرع جایز است.
    • لعن کسانی که در قرآن و روایات مورد لعن قرار گرفته‌اند، از جمله کفار، ظالمان، منافقان و دشمنان اهل بیت علیهم السلام جایز شمرده شده است. قرآن کریم خود گروه‌های مذکور را لعن کرده و مؤمنان را به برائت از آنان فراخوانده است.
  • لعن از مصادیق «تبری» (بیزاری جستن از دشمنان دین) است.
    • لعن یکی از راه‌های اعلام برائت از دشمنان خدا و رسول صلی الله علیه وآله به شمار می‌رود و در سیره اهل بیت علیهم السلام نیز جریان داشته است.[۱۳]

اعمال عيد غدير[۱۴]

از موارد بسيار مهم در مورد روز و عید غدیر، اعمال و آداب عید غدیر است. به علت اهمیت اين روز، اعمال و آدابى ذكر شده كه با هيچ روزى برابرى نمى‏ كند و مختص به قشر خاص و سن معينى نيست، و داراى ابعاد اعتقادى و عبادى مختلفى است. از جمله اعمال عيد غدير لعن دشمنان اهل‏ بیت‏ علیهم السلام و غاصبين است[۱۵]:

يكى از اساسى ‏ترين و عمده ‏ترين اعتقادات شيعه بر پايه آيات كريمه قرآن مجيد و احاديث معتبره، لعن بر دشمنان و غاصبين و مخالفين اهل ‏بيت‏ عليهم السلام است، كه آثار مثبت بسيارى دارد. از جمله اين آثار است:

  • يادآورى ظلم‏هايى كه بر اهل‏ بيت‏ عليهم السلام روا داشته ‏اند.
  • يادآورى مظلوميت اهل ‏بيت‏ عليهم السلام.
  • يادآورى نفاق و پليدى و خيانت غاصبين حقوق آن ها.
  • درسى اعتقادى براى دوستان و محبين اهل بيت‏ عليهم السلام.
  • تذكر به دوستان و مواليان اهل ‏بيت ‏عليهم السلام كه پيروى از باطل ننمايند.
  • رفع همّ و غم از اهل ‏بيت‏ عليهم السلام با لعن دشمنانشان.
  • دست يافتن به ثواب ‏هاى بسيارى كه مترتب بر لعن است.

يكى از لعن‏ هاى مخصوصى كه در اين روز وارد شده و زياد بايد تكرار شود اين است[۱۶]: «اللهم العن الجاحدين و الناكثين و المغيّرين و المبدّلين و المكذّبين، الذين يكذّبون بيوم الدين، من الاولين و الاخرين».

امام صادق ‏عليه السلام مى ‏فرمايد: در اين روز روزه بگير، و زياد صلوات بر محمد و آل ‏محمد عليه السلام بفرست، و نزد خداوند متعال بيزارى بجوى از كسانى كه ظلم به آن بزرگواران كردند.[۱۷]

لعن در روز غدير[۱۸]

در احاديث اهل‏ بیت‏ علیهم السلام مراسم و برنامه‏ هاى عامى براى همه اعياد وارد شده كه در كتب ادعيه مذكور است. گذشته از آنها براى عيد و جشن غدير دستورات خاصى از ائمه‏ عليهم السلام وارد شده كه از جمله آنها لعن در روز غدير است:

  • امام صادق‏ علیه السلام فرمود: در اين روز بر محمد و آل محمد عليهم السلام بسيار صلوات بفرست، و از ظالمان بر آنان برائت بجوى.[۱۹]
  • امام صادق‏ عليه السلام فرمود: در اين روز بسيار بگو: «اللَّهُمَّ الْعَنِ الْجاحِدِيْنَ وَ النّاكِثينَ وَ الْمُغَيِّرينَ وَ الْمُبْدِلينَ وَ الْمُكَذِّبينَ الَّذينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدّينِ مِنَ الْأَوَّلينَ وَ الْآخِرينَ»: خداوندا، منكران و عهدشكنان و تغييردهندگان و تبديل‏ كنندگان (بدعت ‏گذاران) و تکذیب كنندگانِ روز قيامت، از اولين و آخرين را لعنت فرما.[۲۰]

دعاى روز غدير و لعن[۲۱]

يكى از ميراث‏ هاى ارزشمند در موضوع غدير، جملاتى است كه در ادعيه اشاره به آن دارد. يكى از اين مضامينى كه در دعاهاى روز غدير آمده[۲۲] لعن منكر غدير است: «الْحَمْدُ للَّهِ الَّذى عَرَّفَنا فَضْلَ هذَا اليَوْمِ وَ بَصَّرَنا حُرْمَتَهُ وَ كَرَّمَنا بِهِ وَ شَرَّفَنا بِمَعْرِفَتِهِ وَ هَدانا بِنُورِهِ ... . اللَّهُمَّ إِنّى أَسْأَلُكَ ... . أَنْ تَلْعَنَ مَنْ جَحَدَ حَقَّ هذَا الْيَوْمِ وَ أنْكَرَ حُرْمَتَهُ فَصَدَّ عَنْ سَبيلِكَ لِإِطْفاءِ نُورِكَ»:

حمد خدايى را كه فضيلت اين روز را به ما شناسانيد و ما را نسبت به حرمت آن بصيرت داد و به وسيله آن به ما كرامت بخشيد و با معرفت آن به ما شرف داد و به نور آن ما را هدايت كرد. خدايا، از تو می‏خواهم لعنت كنى كسانى را كه حق اين روز را انكار كردند و حرمت آن را نپذيرفتند و براى خاموش كردن نور تو راه تو را بستند.

پانویس

  1. شیعه‌شناسی، ص۵۸۸
  2. احزاب، آیه ۶۴
  3. هود، آیه ۱۸
  4. احزاب، آیه ۵۷
  5. مجموعه گفتمان‌های مذاهب اسلامی، ص۳۰۰.
  6. شیعه‌شناسی، ص۵۸۸
  7. بحارالانوار، ترجمه، ج۳، ص۲۰۰
  8. کامل الزیارات، ص۱۷۸
  9. کامل الزیارات، ج۱، ص۱۰۶؛ بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۰۳؛ وسائل الشیعه، ج۲۵، ص۲۷۲
  10. امالی صدوق، مجلس ۲۷، ص۱۴۲
  11. کامل الزیارات، ص۱۰۶؛ وسائل الشیعه، ج۲۵، ص۲۷۲
  12. وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۲۸۱؛ امالی طوسی، ص۵۳۷
  13. وسائل الشیعه، ج۲۸، ص۲۲۲؛ بحارالانوار، ج۲۷، ص۵۸
  14. آداب عيد غدير (خانه كودک): ص ۵۶ - ۱۴۵.  غدير دعا و محبت (نيشابورى): ص ۳۷ - ۶۲. همراه با ذى ‏الحجه (اوحدى): ج ۲ ص ۱۰۵ - ۱۸۱. ترجمه الغدير (امينى -  واحدى): ص ۶۵۹ . اسرار غدير: ص ۲۴۶، ۲۵۴ - ۲۵۶. چهارده قرن با غدير: ص ۲۳۳، ۲۳۴. قنوت خورشيد: ص ۲۹، به نقل از كتاب: غدير عيد برتر (صدرى). چهارده قرن با غدير: ص ۷۷، ۱۵۳ - ۱۵۷، ۲۰۱ - ۲۰۹، ۲۳۳، ۲۳۴. غدير در قرآن: ج ۳ ص ۳۳۸ - ۳۴۰. اسرار غدير: ص ۲۴۶، ۲۵۲، ۲۵۳، ۲۵۴ - ۲۵۶، ۲۸۱، ۳۵۳ - ۳۶۳.
  15. الاقبال: اعمال عيد غدير.
  16. بحار الانوار: ج ۹۸ ص ۳۰۵.
  17. بحار الانوار: ج ۹۷ ص ۱۱۱. الكافى: ج ۴ ص ۱۴۸.
  18. اسرار غدير: ص ۲۴۶، ۲۵۱، ۲۵۴ - ۲۵۶. چهارده قرن با غدير: ص ۲۳۳، ۲۳۴.
  19. بحار الانوار: ج ۳۷ ص ۱۷۱.
  20. عوالم العلوم: ج ۳  / ۱۵ ص ۲۱۷.
  21. چهارده قرن با غدير: ص ۲۰۲، ۲۰۳، ۲۰۹، ۲۱۰، ۲۳۵، ۲۳۶. اسرار غدير: ص ۲۵۴ - ۲۵۶، ۳۶۲، ۳۶۳.
  22. اين مضامين از دعاهايى كه در كتاب «الاقبال» سيد ابن طاووس: ص ۴۶۰ به بعد مذكور است انتخاب شده است. در عوالم العلوم: ج ۳  / ۱۵ ص ۲۱۵ - ۲۲۰ نيز ذكر شده است.