آيه ۱ توحید و غدیر
آیه ۱ سوره توحید آیه‌ای است که پیامبر صلی الله علیه و آله در ضمن خطبه غدیر برای ستایش خداوند و بیان یگانگی از آن بهره برد.
آن حضرت در جملاتی با گنجاندن سوره توحید در کلام خود وحدانیت خدا را یاد کرد که نه شبیهی دارد و نه ضدّی و نه می‌زاید و نه زاییده شده است: لَمْ يَكُنْ لَهُ ضِدٌّ وَ لا مَعَهُ نِدٌّ، اَحَدٌ صَمَدٌ
لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفْواً اَحَدٌ
برای او ضدّی نیست و همراه او معارضی وجود ندارد. یکتا و بی‌نیاز است. زاییده نشده و نمی‌زاید، و برای او هیچ همتایی نیست.[۱]
پانویس
- ↑ خطابه غدیر، ص۳۴–۳۵.
منابع
- خطابه غدیر؛ محمدباقر انصاری، قم: نشر مولود کعبه، ۱۴۲۰ق.