ابراهیم بن یونس طرسوسی (مؤدّب حرمی)
ابراهیم بن یونس بن محمد المؤدب، معروف به حرمی بغدادی[۱]، از راویان معتبر و بزرگان حدیث اهل سنت است. او ساکن طرسوس بود[۲] و در میان محدثان جایگاه والایی داشت.
وثاقت راوی
ذهبی در کتاب "الکاشف" او را ثقه (مورد اعتماد) دانسته و میگوید: "ابراهیم بن یونس بن محمد المؤدب از پدرش و عثمان بن عمر روایت کرده و نسائی و جماعتی از او نقل کردهاند. او ثقه است."
ابن حجر عسقلانی در "تقریب التهذیب" او را صدوق (راستگو) از طبقه یازدهم محدثان دانسته است. همچنین در "تهذیب التهذیب" آورده که ابراهیم از پدرش یونس المؤدب، عبیدالله بن موسی و ابونعیم روایت کرده و نسائی، محمد بن جمیع اسوانی و محمد بن احمد بن ولید ثقفی از او نقل کردهاند.
نسائی او را صدوق و قابل اعتماد دانسته و ابن حبان در کتاب "الثقات" آورده که او روایات غریب نقل میکند. ابن عساکر نیز گفته که ابوداود از او روایت کرده است.
ابراهیم بن یونس حدیث غدیر را در کتاب "خصائص" نسائی روایت کرده است. در این روایت، سعد بن ابی وقاص نقل میکند که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله درباره علی علیه السلام سه فضیلت بیان فرموده که یکی از آنها حدیث غدیر است: "من کنت مولاه فعلی مولاه" (هر کس من مولای اویم، علی مولای اوست).
روایت حدیث غدیر[۳]
يكى از علما و بزرگان اهل سنت كه حدیث غدیر را نقل كرده، ابراهیم بن يونس بن محمد طرسوسی، مؤدّب حرمی است. نسایی حدیث غدیر را با اشاره به كلام سعد بن ابی وقاص در «الخصائص» از ابراهيم بن يونس نقل كرده است.[۴]
ذهبى و ابن حجر[۵]: او را توثيق كرده اند. او از پدرش و عثمان بن عمر روايت كرده، و نسايى و ديگران از او روایت كرده اند.
پانویس
- ↑ امینی، عبدالحسین، موسوعة الغدیر في الکتاب و السنة و الأدب، جلد: ۱۳، صفحه: ۵۴، مؤسسة دائرة معارف الفقه الاسلامي، قم - ایران، 1430 ه.ق. کنتوری، میر حامد حسین، عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار، جلد: ۶، صفحه: ۹۹، غلامرضا مولانا بروجردی، قم - ایران، 1404 ه.ق.
- ↑ کنتوری، میر حامد حسین، عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار، جلد: ۶، صفحه: ۲۲۹، غلامرضا مولانا بروجردی، قم - ایران، 1404 ه.ق
- ↑ چکیدۀ عبقات الانوار (حدیث غدیر): ص۲۲۸.
- ↑ الخصائص: ص۴۹، ۵۰.
- ↑ تقریب التهذیب: ج۱ ص۴۷. الکاشف: ج۱ ص۹۷.