احمد بن محمد مهلّب
در بررسی رجالی مامقانی، مدخل «احمد بن محمد بن علی مهلّب» تنها با استناد به سند بحارالانوار (ج۳۷، ص۱۲۷) معرفی شده است. اگرچه این راوی در منابع رجالی پیشین بیتوصیف مانده و وضعیتی «مهمل» دارد، اما خودِ حدیث او به دلیل هماهنگی و تأییدپذیری در برابر انبوهی از روایات دیگر، فاقد اشکال اساسی ارزیابی میشود. بدین ترتیب، با وجود ناشناخته بودن شخصیت وی، محتوای روایتش معتبر و استوار به شمار آمده است. این رویکرد نشاندهندهٔ اولویتدهی به همخوانی متنی روایت بر شهرت فردی راوی در اجتهاد رجالی مامقانی است.[۱]
روايت خطبه غدير[۲]
يكى از افرادى كه در سند خطبه غدیر در كتاب «الاقبال» سید بن طاووس - كه به حذیفة بن یمان منتهى مى شود - نامشان آمده احمد بن محمد بن على مهلَّب است.