بیداء
بَیداءیا ذاتُالجَیش مکانی میان مکه و مدینه که لشکر سفیانی در آنجا از بین میرود. بنا بر روایات، سپاه سفیانی برای جنگ با امام مهدی علیه السلام راهی مکه میشود و در این مکان به صورت در زمین فرو میرود. فقیهان شیعه نمازخواندن در این مکان را مکروه میدانند. همچنین از نظر آنان، حاجیانی که سواره از مدینه به مکه میروند، بهتر است تا بیداء تلبیه (لبیک گفتن) را به تأخیر بیندازند.
موقعیت مکانی و جایگاه مسئله
بیداء در روایات به مکانی میان مکه و مدینه اشاره دارد.[۱] بهگفته ابن ادریس حلی، فاصله آن تا ذوالحُلَیفه (میقات اهل مدینه)، حدود سه فرسخ است.[۲] این واژه در لغت به معنای بیابانی است که در آن چیزی (آب و گیاه) وجود ندارد.[۳] از این اصطلاح در باب علائم ظهور کتابهای حدیثی و بابهای نماز و حج کتابهای فقهی سخن گفته شده است.[۴]
سرزمينى در مسير حجةالوداع[۵]
پیامبر صلی الله علیه و آله روز شنبه بيست و پنجم ماه ذى قعده سفر حجةالوداع را شروع نمودند. حضرت غسل كرده و دو لباس احرام همراه برداشتند با اهل بیت علیهم السلام و همسران و مسلمانان از مدینه خارج شدند. حضرت پس از احرام در مسجد شجره وارد بيابان «بَيْداء» شدند.[۶]