پرش به محتوا

دعا برای حضرت مهدی علیه السلام در عید غدیر

از ویکی غدیر

دعا برای امام زمان علیه‌السلام، از مؤکدترین آموزه‌های شیعی در عصر غیبت و از بارزترین مصادیق انتظار فرج است. تأکید معصومین علیهم‌السلام بر این دعا، گویای نقش محوری آن در پیوند معنوی با امام غایب و فراهم‌سازی زمینه‌های ظهور است. ادعیه مأثوری چون «اللهم کن لولیک»، دعای عهد و دعای فرج، هر یک با مضامین بلندی، راه را برای دعاکنندگان هموار می‌سازند و آنان را به جرگه یاوران آن حضرت نزدیک می‌کنند.

دعا برای امام زمان در قرآن و حدیث

خداوند در قرآن کریم می‌فرماید:

  • وَ قُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لِی مِنْ لَدُنْکَ سُلْطَاناً نَصِیراً: و بگو: پروردگارا، مرا با ورودیِ درست وارد کن و با خروجیِ درست خارج گردان و از جانب خود برایم حجتی یاری‌بخش قرار ده.[۱]

مفسران شیعه این آیه را ناظر به دعا برای امام قائم علیه‌السلام دانسته‌اند.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند:

  • «أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ». برترین اعمال امت من، انتظار فرج است.[۲]

از امام جواد علیه‌السلام نیز روایت شده است:

  • «أَفْضَلُ أَعْمَالِ شِيعَتِنَا انْتِظَارُ الْفَرَجِ»: برترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج است.[۳]

تأکید معصومین علیهم‌السلام بر دعا برای امام زمان

یونس بن عبدالرحمن می‌گوید: امام علی بن موسی الرضا علیه‌السلام ما را همواره به دعا برای امام زمان علیه‌السلام امر می‌نمود.[۴]

خود حضرت ولی عصر علیه‌السلام در توقیع شریف خود می‌فرمایند:

  • «وَ أَکْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِکَ فَرَجُکُمْ»: و بسیار دعا کنید برای تعجیل فرج که همان گشایش کار شماست.[۵]

امام صادق علیه‌السلام در فرازی از دعای خود برای امام زمان علیه‌السلام می‌فرمایند:

  • «سَيِّدِي غَيْبَتُكَ نَفَتْ رُقَادِي، وَ ضَيَّقَتْ عَلَيَّ مِهَادِي وَ اِبْتَزَّتْ مِنِّي رَاحَةَ فُؤَادِي»: ای سید من! غیبت تو خواب را از من گرفته، بستر استراحت را بر من تنگ کرده و راحتی و آسایش قلبم را از من برده است.

مشهورترین ادعیه برای امام زمان در منابع شیعی

  1. دعای «اللهم کن لولیک» (دعای سلامتی امام زمان): مرحوم شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان این دعا را به عنوان دعای سلامتی امام زمان علیه‌السلام نقل کرده است.[۶]
  2. دعای فرج (الهی عظم البلاء): این دعا با عبارت «إلهی عَظُمَ البَلاء» آغاز می‌شود و از امام زمان علیه‌السلام نقل شده است.
  3. دعای عهد: امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «مَنْ دَعَا بِهذَا الدُّعَاءِ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً کَانَ مِنْ أَنْصَارِ الْقَائِمِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ، وَ إِنْ مَاتَ قَبْلَ خُرُوجِهِ بَعَثَهُ اللَّهُ مِنْ قَبْرِهِ حَتَّی یَلْقَاهُ»: هر کس چهل صبح این دعا را بخواند، از یاران قائم علیه‌السلام خواهد بود و اگر پیش از ظهور او بمیرد، خداوند او را از قبر برانگیزد تا او را ملاقات کند.[۷]

دعا براى امام‏ زمان‏ عليه السلام در روز غدير[۸]

چنانچه در روايات آمده، روشن مى‏ شود كه زياد دعا كردن براى تعجيل در فرج امام‏ عصر عليه السلام نقش عمده ‏اى در تسريع و تعجيل امر فرج دارد، و اگر اين امر به صورت عمومى تحقق پذيرد، تأثير فراوانى در اجابت دعا خواهد داشت. شيعيان و محبين امیرالمؤمنین ‏علیه السلام موظف اند در تمام اوقات به اين امر مهم و خطير بپردازند. ولى مسلّم است كه در بعضى از حالات و اوقات، به دعا نمودن براى تعجيل فرج تأكيد فراوان شده است. يكى از آن اوقات روز مبارک عيد غدير است، چرا كه در روز عيد غدير، خداوند متعال به خاطر عظمت اين روز عزيز حاجات شيعيان و دوستداران حضرت اميرالمؤمنين‏ عليه السلام را به هدف اجابت مى‏ رساند.

صاحب كتاب «مکیال المکارم» روز عید غدیر را يكى از اوقات مهمى برشمرده است كه سزاوارتر است شيعيان بيشتر به ياد امام ‏زمان‏ عليه السلام باشند و بيشتر براى فرج او دعا كنند. ايشان در كتاب ارزشمند خود «مكيال المكارم» مى‏ نويسد:

تأكيد بسيارى كه در روز عيد غدير براى دعا كردن شده، به خاطر اين است كه روز غدير روزى است كه خداوند در آن با اعلام ولايت اميرالمؤمنين و ائمه طاهرين‏ عليهم السلام جانشينى رسول‏ خدا صلى الله عليه و آله را به آن اختصاص داده است. و امروزه و در زمان ما آن ولايت از آن مولاى ما حضرت صاحب‏ الزمان‏ عليه السلام است، كه از پدران بزرگوارش به ارث برده است. چون مؤمن در اين روز تسلط غاصبين و غلبه ظالمين و مخفى بودن آن ولى‏خدا را مى‏ بيند، لذا محبتش نسبت به امام‏ عصر عليه السلام او را وا مى‏ دارد كه براى تعجيل امر ظهور آن حضرت دعا كند.

ديگر آنكه روز غدير، روز تجديد عهد و پيمان و بيعت با وارثان غدير است. پس دعا كردن براى تعجيل فرج، يكى از مصاديق تجديد عهد و پيمان است. شاهد اين مطلب دعائى است كه مرحوم سید بن طاووس در كتاب شريف «اقبال الاعمال» در اعمال روز غدير آورده است:

  • «اللَّهُمَ‏ فَرِّجْ‏ عَنْ‏ أَهْلِ‏ بَيْتِ‏ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله نَبِيِّكَ وَ اكْشِفْ عَنْهُمْ وَ بِهِمْ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ الْكُرُبَاتِ اللَّهُمَّ امْلَإِ الْأَرْضَ بِهِمْ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً وَ أَنْجِزْ لَهُمْ مَا وَعَدْتَهُمْ‏ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعاد»: خداوندا، بر اهل‏ بيت پيامبرت حضرت محمد صلى الله عليه و آله فرج و گشايش مرحمت فرما، و از ايشان و از مؤمنان به خاطر آنها غصه‏ ها و بلاها را بر طرف كن. خداوندا، زمين را به وسيله آنان از عدل و داد پر كن، همان گونه كه از جور و ستم پر شده باشد، و به آنچه به ايشان وعده داده ‏اى وفا كن، همانا كه تو خلف وعده نمى‏ كنى.[۹]

همچنين در دعاى ديگرى كه مرحوم علامه مجلسی از ادعيه روز غدير شمرده چنين مى‏ خوانيم:

  • «...وَ اجْعَلْنِي‏ مِنْ‏ أَوْلِيَائِكَ‏ وَ أَنْصَارِكَ‏ الَّذِينَ‏ تُعِزُّ بِهِمْ‏ دِينَكَ‏ وَ تَنْتَقِمُ بِهِمْ مِنْ عَدُوِّكَ وَ تَخْتِمُ لَهُمْ بِالسَّعَادَةِ وَ الشَّهَادَةِ وَ تُحْيِيهِمْ حَيَاةً طَيِّبَةً وَ تُقَلِّبُهُمْ مُنْقَلَباً كَرِيماً»[۱۰]: ... و مرا از اولياء و يارانت قرار ده؛ كسانى كه دينت را به وسيله آنها عزت مى ‏بخشى، و به سبب آنها از دشمن انتقام مى‏ گيرى، و عاقبت آنها را به سعادت و خوشبختى و شهادت ختم مى‏ كنى. زنده مى‏ كنى آنها را با حيات و زندگى طيبه، و بر مى ‏گردانى برگرداندنى بزرگوارانه.

بنابراين، با توجه به اين ادعيه وارد شده از امام معصوم ‏عليه السلام در مى‏ يابيم كه بايد در روز عيد غدير بيشتر از روزهاى ديگر به ياد آخرين وارث غدير يعنى امام ‏عصر و زمان حضرت مهدى ‏عليه السلام بوده، و نسبت به آن بزرگوار اداى احترام نماييم، و با دعا نمودن نسبت به تعجيل ظهورش، خود را مشمول دعاهاى آن حضرت نموده، و باعث رضايت خاطر آن عزيز باشيم.

پانویس

  1. سوره اسراء، آیه ۸۰
  2. بحار الأنوار، ج۵۲، ص۱۲۵
  3. کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۳۷۷
  4. کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۳۸۳
  5. کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۴۸۳
  6. مفاتیح الجنان، باب سوم از ملحقات، دعای سلامتی امام زمان
  7. مفاتیح الجنان، باب سوم از ملحقات، دعای عهد
  8. ياد امام‏ عصرعليه السلام در عيد غدير: ص ۴۷ - ۶۱ . خطبه پيامبر صلى الله عليه و آله در غدير خم (بهارانچى) : ص ۲۱ - ۳۷.
  9. مكيال المكارم: ج ۲ ص ۴۹،۴۸. اقبال الاعمال: ص ۴۸۰. بحار الانوار: ج ۹۸ ص ۳۰۷.
  10. بحار الانوار: ج ۹۸ ص ۳۱۴.