رَوحاء

روحاء، اسم منطقه ای در اطراف مدینه بود که لشکر ابوسفیان بعد از جنگ احد در آنجا اتراق کردند. براساس گزارش‌های تاریخی، سپاه قریش در جنگ احد پس از رسیدن به منطقه «روحاء» و پشیمان از نیمه تمام گذاشتن کار مسلمانان، زمزمه بازگشت دوباره سر دادند تا با کشتن پیامبر صلی الله علیه و آله و دیگر سران، کار مسلمانان را یکسره کنند. رسول خدا صلی الله علیه و آله پس از آگاهی از این توطئه، برای قدرت نمایی و ترساندن دشمن، با ۷۰ نفر از مسلمانان در پی دشمن روانه شدند و در منطقه حمراء الاسد اردو زدند.

پیامبر صلی الله علیه و آله داوطلبی خواست تا از وضع دشمن خبر آورد. به جز امام علی علیه السلام کسی داوطلب نشد و رسول خدا به او فرمود: اگر دیدی که مشرکان سوار بر شتران، از اسبان کناره گرفته‌اند، معلوم می‌شود که به سوی مکه روانه اند؛ ولی اگر سوار بر اسبان و بر کنار از شتران بودند، بدان که عازم مدینه اند. امام علی علیه السلام با تنی مجروح نزدیک دشمن رفت و عزیمت آنان به سوی مکه را به پیامبر صلی الله علیه و آله گزارش داد.

منزلی در سفر حجةالوداع

پیامبر صلی الله علیه و آله روز شنبه بیست و پنجم ماه ذی قعده سفر حجةالوداع را شروع نمودند. حضرت غسل کرده و دو لباس احرام همراه برداشتند با اهل بیت علیهم السلام و همسران و مسلمانان از مدینه خارج شدند. منزل چهارم حضرت در روز اول سفر حجةالوداع «رَوْحاء» بود که حضرت توقف مختصری کردند.

پس از اتمام مراسم سه روزه غدیر نیز، اکنون کاروان غدیر پنج روز راه در پیش داشت. آنان بعد از «هَرشی» به «اَبْواء» رسیدند که قبر حضرت آمنه مادر پیامبر صلی الله علیه و آله در آنجا بود.

سپس از «ابواء» حرکت کردند و به «سَقْیا» و سپس «عَرْج» و از آنجا به «اَثایَه» و «مُتَعَشّی» رسیدند. بعد از آن به «مُنصَرَف» رسیدند که جاده به سمت راست به طرف مدینه می‌رفت. با عبور از «رَوْحاء» و «عِرْقُ الظَّبیَة» به «مسجد شَجَره» رسیدند.

منابع

دانشنامه غدیر، جلد ۱۱، صفحه ۷۴.