غدیر در هلند

غديرِ سال ۱۴۲۳ براى اولين بار برنامه بى‏ سابقه‏ اى را تجربه كرد. افرادى از مليت‏ هاى مختلف جهان فراخوانده شدند، تا در برنامه‏ اى كه گفتمان ملت‏ ها درباره غدیر را تداعى مى‏ كرد، احساس خود را از اين واقعه در مقاله‏ اى به تصوير كشند. در اين برنامه ۲۱۴ نفر از ۳۶ كشور جهان با ۲۷ زبان مختلف شركت كردند، كه همه سعى كرده بودند دريافت درونى ‏شان را از واقعه عظيم غدير نشان دهند، و برداشت خود را با ذوق و سليقه ‏اى كه ظرافت اين ماجرا مى‏ طلبد، با زيباترين كلام به رشته قلم درآورند، كه يكى از اين كشورها هلند است.

این مقالات را اهل هر ملیتی ابتدا به زبان و خط رسمی کشور خود نوشته‌اند، و سپس به زبان فارسی ترجمه شده است، که چند نمونه از اصل نوشته‌ها پس از مقدمه آورده می‌شود. در مجموعه حاضر گزینشی از همه مقالات انجام گرفته است.

به حكم غدير حكومت الهى فقط يكى است

غدير اسرارى را با زبان رمز به مردم جهان گوشزد كرده و هر كس آن را بفهمد گوى سعادت را ربوده و خوشبختى خود را ضمانت كرده است. نكته از آنجا آغاز مى‏شود كه پيامبر صلى‏ الله‏ عليه ‏و‏آله حكومت اسلامى را تأسيس مى‏كند و به بشر نشان مى‏دهد كه حكومت چگونه بايد باشد.

آنگاه در غدير خم به ما مى‏گويد: براى سعادت خويش تحت حكومت الهى قرار بگيريد كه چنين هدفى بدون رهبر الهى معنى ندارد؛ و سپس در غدير رهبر الهى براى حكومت الهى معرفى مى ‏كند. نگاه تيزبين به مجموع غدير درك خواهد كرد كه حكومت الهى فقط يكى است، و ديگر حكومتها واقعى نيستند و انسانها را به گمراهى سوق مى‏دهند. همچنين غدير به ما مى ‏فهماند اگر انسان هايى كه دسترسى به حكومت الهى داشتند قدر آن را مى‏دانستند، خدا آن را از آنها مضايقه نمى‏كرد.

صاحب غدير هم اين را به همه فهمانيد كه حكومت الهى براى انسانها هدفهاى بلند تعيين مى‏كند و انسانها را با ارزش مى‏كند. اگرچه مردم او را كه مظهر و اهرم حكومت الهى بود كنار گذاشتند؛ اما او حكومت الهى را كنار نگذاشت.

اگر لحظه‏ اى در حقيقتى به نام غدير توقف كنيم و فكر خود را درباره آن به كار گيريم، مطالبى به ذهن ما مى‏رسد:

• اول: پيامبر صلى‏ الله ‏عليه ‏و‏آله كه بود و چه كرد؟ پيامبر اسلام صلى ‏الله‏ عليه ‏و‏آله مردى الهى بود كه مى‏خواست حكم خداوند بين بشر اعلام و اجرا شود. او حكومت اسلامى را تأسيس كرد و به بشر نشان داد كه حكومت چگونه بايد باشد. او همه چيز را در راه رضاى خداوند انجام داد و رسالت خويش را به خوبى به پايان رساند.
• دوم: بايد به خداى متعال توجه كنيم. خداوند كه خالق همه چيز است و خالق بشر نيز هست، مى‏خواهد بشر گمراه نشود، و براى اين منظور وسيله‏ هاى مختلفى در اختيار بشر گذاشته است. البته خود بشر را با اختيار آفريده، و اين كمكى براى هدايت و سعادت اوست.
• سوم: خداوند حاكم عالم است و همه چيز طبق حكم او حركت مى‏كند. اما بشر چطور؟ آيا او مى‏تواند انتخاب كند؟ آيا مى‏تواند حكومت الهى انتخاب كند يا نكند؟ پاسخ اين سؤال را غدير به ما مى‏گويد. غدير خم به ما مى‏گويد: حكومت الهى انتخاب كنيد. انتخاب حكومت الهى بدون رهبر الهى معنى ندارد. غدير رهبر الهى براى حكومت الهى معرفى مى‏كند، چه انسانها قبول كنند و چه نكنند. چنان كه ما مى‏دانيم انسانهاى آن وقت حكومت الهى و رهبر الهى را رها كردند.
• چهارم: يك درس غدير آن است كه حكومت الهى فقط يكى است، و ديگر حكومتها واقعى نيستند، و انسانها را به گمراهى سوق مى‏دهند. اگر انسانهايى كه دسترسى به حكومت الهى داشتند قدر آن را مى‏دانستند، خدا آن را از آنها مضايقه نمى‏كرد.
• پنجم: خداوند متعال حكومت الهى را بدون شايستگى عطا نمى‏كند، و بدون سبب از دست بشر نمى‏گيرد. حكومت الهى براى انسانها هدفهاى بلند تعيين مى‏كند و انسانها را با ارزش مى‏كند. در غدير خم هم امام على عليه‏السلام به عنوان اهداف بلند انسانيت تعيين شد، ولى عده زيادى او را كنار گذاشتند؛ اما او حكومت الهى را كنار نگذاشت و در فرصتهاى بعد سعى كرد پرچم حكومت الهى را بلند كند.