میراث انبیاء علیهم السلام

پس از انجام حجةالوداع و پيش از غدير، پيامبر صلى الله عليه و آله وارد مکه شد و يک روز در آن اقامت گزيد. اينجا بود كه جبرئیل آيات اول سوره عنكبوت را آورد و فرمود: اى محمد، بخوان: «أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ...»[۱]: «آيا مردم گمان كرده ‏اند كه رها مى‏ شوند با همين كه بگويند ایمان آورديم، بدون آنكه امتحان شوند...» .[۲]

از طرف خداوند به پيامبرصلى الله عليه وآله چنين دستور داده شد: نبوت تو به پايان رسيده و روزگارت كامل شده است. اسم اعظم و آثار علم و ميراث انبياء را به على بن ابى ‏طالب بسپار كه اولين مؤمن است. من زمين را بدون عالمى كه اطاعت من و ولايتم با او شناخته شود و حجت بعد از پيامبرم باشد رها نخواهم كرد.

در حديث ديگرى به پيامبرصلى الله عليه وآله چنين دستور داده شد: آنچه نزد تو از علم و ميراث علوم انبياى قبل از تو و اسلحه و تابوت و آنچه از نشانه ‏هاى پيامبران نزد توست، آنها را به وصى و خلیفه بعد از خود تسليم نما.[۳]

يادگارهاى انبياءعليهم السلام : صحف آدم و نوح و ابراهيم‏ عليهم السلام و تورات و انجيل و عصاى موسى‏ عليه السلام و انگشتر سليمان‏ عليه السلام و ساير ميراث‏ هاى ارجمندى است كه فقط بايد در اختيار حجج الهى باشد. تا آن روز خاتم انبياءصلى الله عليه وآله حافظ اين ميراث‏ هاى الهى بود و اينک به دستور الهى به امیرالمؤمنین‏ علیه السلام منتقل مى ‏شد. اين ودايع از اميرالمؤمنين‏ عليه السلام به امامان بعد منتقل شده تاكنون كه در دست مبارک حضرت بقية اللَّه الاعظم‏ عليه السلام است.

پيامبرصلى الله عليه وآله، اميرالمؤمنين‏ عليه السلام را فرا خواند و جلسه خصوصى تشكيل دادند و بقيه روز سيزدهم ذى‏ الحجة و شب آن صرف برنامه سپردن ودایع الهى شد، و پيامبرصلى الله عليه وآله اسم اعظم و علم و حكمت و كتب انبياءعليهم السلام و ساير يادگارهاى آنان را به اميرالمؤمنين‏ عليه السلام سپرد، و گفته ‏هاى جبرئیل را به آن حضرت ابلاغ فرمود.[۴]

تسليم مواريث انبياء عليهم السلام [۵]

پس از اتمام حجةالوداع و در روز پر ماجراى چهاردهم ذى ‏الحجة، هنوز برنامه سلام به على بن ابى ‏طالب‏ عليه السلام به عنوان «اميرالمؤمنين» پايان نيافته بود كه دستور تحويل ميراث ‏هاى انبياء به على‏ عليه السلام از طرف خداوند صادر شد.

بیشتر بخوانید: "ودایع امامت"

پانویس

  1. عنكبوت /  ۱-۴.
  2. عنكبوت /  ۱-۴. غدير در قرآن: ج ۱ ص ۶۰-۶۴.
  3. عوالم العلوم: ج ۳  / ۱۵ ص ۱۷۶.
  4. بحار الانوار: ج ۲۸ ص ۹۶ و ج ۴۰ ص ۲۱۶.
  5. غدير در قرآن: ج ۱ ص ۴۳۵،۴۳۱-۴۲۸. واقعه قرآنى غدير: ص ۴۶. سخنرانى استثنائى غدير: ص ۱۹.