پرش به محتوا

ابونجیح یسار ثقفی

از ویکی غدیر
ابونجیح یسار ثقفی
اطلاعات فردی
نام کاملابونجیح یسار ثقفی مکی
سرشناسیاز تابعین
خویشان سرشناسعبدالله بن یسار ثقفی (پسر)
اطلاعات علمی
اطلاعات فرهنگی
زمینه فعالیتحدیث
علت شهرتنقل حدیث غدیر

ابونَجیح یَسار ثقفی (درگذشت: ۱۰۹ق) یکی از تابعینی دانسته شده که حدیث غدیر را از صحابه نقل کرده است.[۱] حدیث غدیر به نقل از او توسط محمد پسر احمد بن حنبل در العمدة نوشته ابن‌بطریق چنین نقل شده است:

حدثنا عبدالله بن احمد بن حنبل، قال: حدثنا عبدالله بن الصقر، سنة تسع وتسعين ومأتين، قال: حدثنا يعقوب بن حمدان بن كاسب، قال: حدثنا سفيان، عن ابن ابى نجيح، عن ابيه، عن ربيعة الجرشى: انه ذكر على عند رجل وعنده سعد بن ابى وقاص، فقال له سعد: اتذكر عليا، ان له مناقب اربعا، لان تكون لى واحدة منهن احب الى من كذا وكذا وذكر حمر النعم: قوله: لاعطين الراية رجلا يحب الله ورسوله ويحبه الله ورسوله. وقوله : انت منى بمنزلة هارون من موسى. وقوله: من كنت مولاه فعلى مولاه ونسى سفيان واحدة؛ از ابن ابی‌نجیح، از پدرش [ابی نجیح]، از ربیعه جرشی روایت شده است که در حضور مردی از علی یاد شد و سعد بن ابی‌وقاص نیز حضور داشت. سعد به او گفت: آیا علی را به یاد داری؟ او چهار فضیلت دارد که اگر یکی از آنها را داشتم، برایم از فلان و فلان عزیزتر بود. فرمود: پرچم را به مردی می‌دهم که خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست دارند. و فرمود: تو برای من مانند هارون برای موسی هستی. و فرمود: هر که من مولای او هستم، پس علی مولای اوست. سفیان یکی از آنها را فراموش کرد».[۲]

به‌نقل از خزرجی، ابن‌معین او را توثیق کرده است.[۳]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. الغدیر، ج۱، ص۱۶۵؛ چکیده عبقات الانوار، ص۱۸۱.
  2. عمدة ابن‌بطریق، ص۹۷.
  3. خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۴۳۵.

منابع

  • چکیده عبقات الانوار حدیث غدیر؛ میرحامد حسین کنتوری هندی، به‌کوشش: محمدرضا شریفی و مرتضی نادری و سید علی میلانی، قم: عطر عترت، ۱۳۹۶ش.
  • خلاصة تذهیب تهذیب الکمال فی أسماء الرجال؛ احمد بن عبدالله خزرجی، تحقیق: عبدالفتاح أبوغدة، حلب و بیروت: مکتب المطبوعات الإسلامیة و دار البشائر، ۱۴۱۶ق.
  • عمدة عیون صحاح الأخبار فی مناقب إمام الأبرار؛ یحیی بن حسن أسدی ربعی حلی (حافظ ابن بطریق)، قم: مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۰۷ق.
  • الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب؛ عبدالحسین امینی، قم: مرکز الغدیر للدراسات الإسلامیة، ۱۴۱۶ق.