فهرست راویان حدیث غدیر از تابعین
ظاهر
فهرست راویان حدیث غدیر از تابعین شامل ۸۸ نفر از تابعین است که حدیث غدیر را از صحابه نقل کردهاند. این فهرست شامل منابعی که حدیث غدیر را از تابعین نقل کردهاند و نیز جایگاه راوی از نظر وثاقت نیز هست:
- ابوراشد حبرانی: حموینی در فرائد السمطین حدیث غدیر را از ابوراشد حبرانی و او از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کرده است.[۱] ابنحجر عسقلانی او را توثیق کرده است.[۲]
- ابوسلمة بن عبدالرحمن بن عوف زهری مدنی: ابنمغازلی در مناقب[۳] و ابنبطریق در عمده[۴] حدیث غدیر را از ابوسلمة بن عبدالرحمن و او از جابر بن عبدالله انصاری نقل کردهاند. ابنحجر عسقلانی وی را ثقه برشمرده است.[۵]
- ابوسلیمان (ابوسلمان) مؤن: او از جمله راویان احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام در رحبه کوفه به حدیث غدیر است.[۶] در برخی منابع وی توثیق شده است.[۷]
- ابوصالح سمان (ذکوان) مدنی: او از راویان حدیث غدیر و جریان نزول آیه تبلیغ در غدیر دانسته شده است.[۸] ذهبی او را توثیق کرده است.[۹]
- ابوعنفوانه مازنی: ابناثیر در اسد الغابة حدیث غدیر را از ابوعنفوانه نقل کرده است.[۱۰]
- ابوعبدالرحیم کندی: او از جمله راویان احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام در رحبه کوفه به حدیث غدیر دانسته شده است.[۱۱]
- ابوالقاسم اصبغ بن نباته تمیمی کوفی: در ابناثیر در اسد الغابة ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام در رحبه کوفه به حدیث غدیر را از اصبغ بن نباته نقل کرده است.[۱۲] عجلی اصبغ بن نباته را توثیق کرده است.[۱۳]
- ابولیلی کندی: احمد بن حنبل در کتاب المناقب حدیث غدیر را از ابولیلی کندی نقل کرده است.[۱۴] مؤلف کتاب التقریب وی را توثیق کرده است.[۱۵]
- ایاس بن نذیر: ایاس بن نذیر از جمله افرادی دانسته شده که احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در جنگ جمل را نقل کرده است.[۱۶] ابنحبان او را توثیق کرده است.[۱۷]
- جمیل بن عماره: ابنکثیر در البدایة و النهایة حدیث غدیر را از جمیل بن عماره و او از عمر بن خطاب نقل کرده است.[۱۸]
- حارثة بن مُضَّرِب: او از جمله افرادی است که ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام در رحبه کوفه به حدیث غدیر را نقل کرده است.[۱۹]
- حبیب بن ابیثابت اسدی کوفی: نسایی در خصائص،[۲۰] حاکم نیشابوری در المستدرک[۲۱] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۲۲] حدیث غدیر را از حبیب بن ابیثابت و او از زید بن ارقم نقل کردهاند. ذهبی[۲۳] و ابنحجر[۲۴] او را توثیق کردهاند.
- حرث بن مالک: گنجی شافعی در کفایة الطالب حدیث غدیر را از حرث بن مالک و او از سعد بن ابی وقاص نقل کرده است.[۲۵]
- حسن بصری: سلیم بن قیس هلالی در کتاب سلیم بن قیس الهلالی حدیث غدیر را از وی نقل کرده است.[۲۶]
- حسن بن حسن بن علی علیه السلام: احمد بن حسین بیهقی در الاعتقاد[۲۷] و نیز ابنعساکر در تاریخ دمشق[۲۸] حدیث غدیر را از او نقل کردهاند.
- حسن بن مالک بن حویرث: ابنعقده در کتاب حدیث الولایة خود حدیث غدیر را از حسن بن مالک بن حویرث و او از پدرش روایت کرده است.[۲۹]
- حکم بن عیینه (عتیبه) کوفی کندی: ابونعیم اصفهانی در حلیة الاولیاء حدیث غدیر را از او نقل کرده است.[۳۰] شمسالدین ذهبی او را توثیق کرده است.[۳۱]
- حمید بن عماره خزرجی انصاری: حافظ هیثمی در مجمع الزوائد حدیث غدیر را از حمید بن عماره و او از پدرش نقل کرده است.[۳۲]
- حمید بن ابیحمید بصری (مشهور به حمید طویل): او حدیث غدیر را در ماجرای تهنیت نقل کرده است.[۳۳] ذهبی وی را توثیق کرده است.[۳۴]
- خیثمة بن عبدالرحمن جعفی کوفی: حاکم نیشابوری در المستدرک حدیث غدیر را از وی و او از سعد بن ابی وقاص نقل کرده است.[۳۵] به گفته ابنحجر عسقلانی ابنمعین، نسائی و عجلی او را توثیق کردهاند.[۳۶]
- ربیعة جرشی: عبداللَّه فرزند احمد بن حنبل حدیث غدیر را از ربیعه و او از سعد بن ابی وقاص نقل کرده است.[۳۷] در کتاب تقریب التهذیب گفته شده که او فقیهی است که دارقطنی و دیگران توثیقش کردهاند.[۳۸]
- ریاح بن حارث نخعی کوفی: او حدیث غدیر را در ماجرای رکبان نقل کرده است.[۳۹] بهگفته ابنحجر عسقلانی مورد وثوق تابعین بوده و عجلی و ابنحبان نیز او را توثیق کردهاند.[۴۰]
- زاذان بن عمر کندی کوفی: او ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را نقل کرده است.[۴۱] ذهبی[۴۲] ابنحجر عسقلانی[۴۳] او را توثیق کردهاند.
- زر بن حبیش اسدی: وی ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه و نیز ماجرای رکبان را نقل کرده است.[۴۴] ابونعیم،[۴۵] ذهبی،[۴۶] ابنحجر[۴۷] وی را توثیق کردهاند.
- زیاد بن ابی زیاد: او ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را نقل کرده است.[۴۸] ابن حجر او را توثیق کرده است.[۴۹]
- زید بن علی علیه السلام: شیخ صدوق در الامالی[۵۰] و معانی الاخبار[۵۱] و علامه مجلسی در بحارالانوار[۵۲] حدیث غدیر را از وی نقل کردهاند.
- زید بن یثیع همدانی کوفی: او ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را نقل کرده است.[۵۳] ابنحجر وی را توثیق کرده است.[۵۴]
- سالم بن عبداللَّه بن عمر بن خطاب قرشی عدوی مدنی: بخاری در تاریخ خود[۵۵] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۵۶] و محمد بن جریر طبری در کتاب الولایه[۵۷] خود حدیث غدیر را از سالم بن عبداللَّه نقل کردهاند. ذهبی[۵۸] و ابنحجر[۵۹] او را توثیق کردهاند.
- سعید بن جبیر اسدی کوفی: ابنکثیر در تاریخش حدیث غدیر را از سعید بن جبیر و او از ابنعباس نقل کرده است.[۶۰] ذهبی،[۶۱] خزرجی[۶۲] و ابنحجر[۶۳] سعید بن جبیر را توثیق کردهاند.
- سعید بن ابیحُدّان (ذی حدّان) کوفی: او ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را نقل کرده است.[۶۴] ابنحجر نقل کرده که ابنحبان او را توثیق کرده است.[۶۵]
- سعید بن مسیب قرشی مخزومی (داماد ابوهریره): ابنعقده در کتاب الولایة[۶۶] و ابومحمد عاصمی در زین الفتی[۶۷] و گنجی شافعی در کفایة الطالب[۶۸] حدیث غدیر را از سعید بن مسیب و او از سعد بن ابیوقاص نقل کردهاند. از ابونعیم اصفهانی[۶۹] و ذهبی[۷۰] او را توثیق کردهاند.
- سعید بن وهب همدانی کوفی: بسیاری از پیشوایان حدیث ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را از سعید بن وهب نقل کرده است.[۷۱] در برخی منابع رجالی اهل سنت، سعید بن وهب توثیق شده است.[۷۲]
- سلمة بن کهیل حضرمی کوفی: محمد بن احمد دولابی در الکنی و الاسماء،[۷۳] ترمذی در سنن،[۷۴] حاکم نیشابوری در المستدرک،[۷۵] ابنکثیر در البدایة و النهایة[۷۶] حدیث غدیر را از سلمة بن کهیل نقل کردهاند. در برخی منابع رجالی اهل سنت او توثیق شده است.[۷۷]
- سلیم بن قیس هلالی: او در مواضع متعدد از کتابش (کتاب سلیم بن قیس هلالی) حدیث غدیر را روایت کرده است.[۷۸]
- سلیمان بن مهران اعمش: نسایی در خصائص،[۷۹] احمد بن حنبل در مسند[۸۰] و خوارزمی در المناقب[۸۱] ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را از سلیمان بن مهران نقل کردهاند. ذهبی او را توثیق کرده و نقل کرده که از شدت راستی و درستی اعمش را مصحف مینامند.[۸۲]
- سهم بن حصین اسدی: ابنعقده در کتاب الولایة حدیث غدیر را از سهم بن حصین اسدی نقل کرده است.[۸۳]
- شریط بن انس بن مالک اشجعی: ابنعساکر در تاریخ دمشق حدیث غدیر را از وی نقل کرده است.[۸۴]
- شهر بن حوشب: او نزول آیه اکمال در غدیر و نیز حدیث تهنیت در غدیر و حدیث روزه غدیر را نقل کرده است.[۸۵]
- ضحاک بن مزاحم هلالی: حموینی در فرائد السمطین حدیث غدیر را از ضحاک بن مزاحم و او از ابنعباس روایت کرده است.[۸۶] نقل شده که احمد بن حنبل و ابنمعین و ابوزرعه او را توثیق کردهاند.[۸۷]
- طاووس بن کیسان یمانی جندی: احمد بن حنبل در فضائل الصحابه،[۸۸] صنعانی در المصنف،[۸۹] ابونعیم اصفهانی در حلیة الاولیاء[۹۰] حدیث غدیر را از طاووس بن کیسان نقل کردهاند. ابونعیم او را توثیق کرده است.[۹۱]
- طلحة بن مصرف یامی کوفی: او ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را نقل کرده است.[۹۲] ابنحجر عسقلانی وی را توثیق کرده است.[۹۳]
- عامر بن سعد بن ابی وقاص مدنی: او از راویان حدیث غدیر است.[۹۴] ابنحجر وی را توثیق کرده و از طبقه سوم تابعین معرفی کرده است.[۹۵]
- عایشه بنت سعد: نسایی در خصائص،[۹۶] حموینی در فرائد السمطین[۹۷] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۹۸] حدیث غدیر را از عایشه بنت سعد نقل کردهاند. ابنحجر وی را توثیق کرده است.[۹۹]
- عبدالحمید بن منذر بن جارود عبدی: او ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را از ابیالطفیل نقل کرده است.[۱۰۰] ابنحجر او را توثیق کرده است.[۱۰۱]
- عبدخیر بن یزید همدانی کوفی: او ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را نقل کرده است.[۱۰۲] خزرجی[۱۰۳] و ابنحجر[۱۰۴] او را توثیق کرده و از بزرگان تابعین بهشمار آوردهاند.
- عبدالرحمن بن ابیلیلی: احمد بن حنبل در مسند خود ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را از عبدالرحمن بن ابیلیلی نقل کرده است.[۱۰۵] همچنین، ابونعیم اصفهانی در حلیة الاولیاء حدیث غدیر را از او نقل کرده است.[۱۰۶] ابنحجر وی را توثیق کرده و و از تابعین بزرگ به شما برده است.[۱۰۷]
- عبدالرحمن بن سابط (عبدالرحمن بن عبدالله بن سابط) جمحی مکی: نسایی در خصائص[۱۰۸] و ابنماجه در سنن[۱۰۹] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۱۱۰] حدیث غدیر را از عبدالرحمن بن سابط نقل کردهاند. ابنحجر او را توثیق کرده و او را از طبقه متوسط تابعین بهشمار آورده است.[۱۱۱]
- عبدالله بن اسعد بن زراره: ابنعقده در کتاب الولایة[۱۱۲] و خطیب بغدادی در موضح اوهام الجمع و التفریق[۱۱۳] حدیث غدیر را از عبدالله بن اسعد روایت کردهاند. در کتابهای شیعه نیز سید بن طاووس در الیقین حدیث غدیر را از وی نقل کرده است.[۱۱۴]
- عبدالله بن زیاد اسدی کوفی (ابومریم): او از راویان حدیث غدیر شمرده شده است.[۱۱۵] بهنقل از خزرجی، ابنحبان او را ثقه دانسته است.[۱۱۶] همچنین، ابنحجر او را توثیق کرده است.[۱۱۷]
- عبدالله بن شریک عامری کوفی: گنجی شافعی در کتاب کفایة الطالب خود حدیث غدیر را از عبدالله بن شریک عامری کوفی نقل کرده است.[۱۱۸] از ذهبی نقل شده که احمد بن حنبل و ابنمعین و برخی دیگر او را ثقه دانستهاند.[۱۱۹]
- عبدالله بن محمد بن عقیل هاشمی مدنی: حموینی در فرائد السمطین[۱۲۰] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۱۲۱] حدیث غدیر را از عبدالله بن محمد نقل کردهاند. همچنین وی ماجرای احتجاج مرد عراقی با جابر در مورد حدیث غدیر را نقل کرده است.[۱۲۲]خزرجی[۱۲۳] و ابنحجر[۱۲۴] او را توثیق کردهاند.
- عبدالله بن یعلی بن مره: ابنحجر عسقلانی در الاصابة ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را از عبدالله بن یعلی نقل کرده است.[۱۲۵]
- عدی بن ثابت انصاری کوفی خطمی: احمد بن حنبل در مسند،[۱۲۶] ابنماجه در سنن،[۱۲۷] خوارزمی در مناقب،[۱۲۸] گنجی شافعی در کفایة الطالب،[۱۲۹] حموینی در فرائد السمطین،[۱۳۰] ابنکثیر در البدایة و النهایة[۱۳۱] و احمد بن محمد عاصمی در زین الفتی[۱۳۲] همگی حدیث غدیر را از عدی بن ثابت نقل کردهاند. ذهبی نقل کرده که احمد بن حنبل، نسائی و عجلی او را توثیق کردهاند.[۱۳۳]
- عطیة بن جنادة عوفی کوفی: احمد بن حنبل در مسند،[۱۳۴] سبط ابنجوزی در تذکرة الخواص[۱۳۵] و متقی هندی در کنز العمال[۱۳۶] حدیث غدیر را از عطیة بن جناده نقل کردهاند. هیثمی او را توثیق کرده است.[۱۳۷]
- علی بن زید بن جدعان بصری: افراد و کتبی که ذیلاً آورده میشود حدیث غدیر و داستان تهنیت در غدیر را از علی بن زید و او از براء بن عازب و انس بن مالک روایت کردهاند؛ بعضی به سند خود تا او و بعضی به نقل از کتب مصدر: مسند احمد بن حنبل،[۱۳۸] ابنماجه در سنن،[۱۳۹] خطیب بغدادی در تاریخ بغداد،[۱۴۰] احمد بن محمد ثعلبی در الکشف و البیان،[۱۴۱] خوارزمی در مناقب،[۱۴۲] گنجی شافعی در کفایة الطالب،[۱۴۳] حموینی در فرائد السمطین،[۱۴۴] سنن ابن ابیشیبه،[۱۴۵] ابنکثیر در البدایة و النهایة،[۱۴۶] ابومحمد عاصمی در زین الفتی[۱۴۷] و آلوسی بغدادی در تفسیر روح المعانی.[۱۴۸] ذهبی نقل کرده که نسائی او را صدوق شمرده است.[۱۴۹]
- عمارة بن جوین عبدی: بهگفته عبدالحسین امینی، او حدیث غدیر و نزول آیه اکمال در غدیر و نیز ماجرای تهنیت در غدیر را روایت کرده است.[۱۵۰]
- عمر بن عبدالعزیز: بهگفته امینی، او در ماجرایی به حدیث غدیر استدلال کرده است.[۱۵۱] این ماجرا را ابونعیم اصفهانی در حلیة الاولیاء،[۱۵۲] ابوالفرج اصفهانی در الاغانی،[۱۵۳] ابنعساکر در تاریخ دمشق[۱۵۴] و حموینی در فرائد السمطین[۱۵۵] هم نقل کردهاند.
- عمر بن عبدالغفار: او ماجرای سوگنددادن جوانی بر ابیهریره در مورد حدیث غدیر را نقل کرده است.[۱۵۶] این رویداد را ابییعلی موصلی در مسند[۱۵۷] هیثمی در مجمع الزوائد[۱۵۸] و ابن ابیالحدید در شرح نهجالبلاغه[۱۵۹] نقل کردهاند.
- عمر بن علی علیه السلام: ابنکثیر در البدایة و النهایة، حدیث غدیر را از عمر بن علی علیه السلام نقل کرده است.[۱۶۰] ابنحجر عسقلانی او را توثیق کرده است.[۱۶۱]
- عمرو بن جعدة بن هبیره: ابن عقده حدیث غدیر را از عمرو بن جعده روایت کرده است.[۱۶۲]
- عمرو بن مرة کوفی همدانی: ذهبی در میزان الاعتدال حدیث غدیر را از عمرو بن مره نقل کرده است.[۱۶۳] همچنین امینی او یکی از راویان ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه دانسته که بسیاری این ماجرا از او نقل کردهاند.[۱۶۴] ابنحجر[۱۶۵] و عجلی[۱۶۶] و ذهبی[۱۶۷] او را توثیق کردهاند.
- عمرو بن عبداللَّه سبیعی همدانی: عمرو بن عبدالله یکی از راویان ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه و داستان تهنیت است، که بسیاری این ماجرا را از او نقل کردهاند.[۱۶۸] از جمله احمد بن حنبل در مسند[۱۶۹] و عاصمی در زین الفتی[۱۷۰] حدیث غدیر را از عمرو بن عبدالله نقل کردهاند. ذهبی[۱۷۱] و ابنحجر[۱۷۲] او را توثیق کردهاند.
- عمرو بن میمون (میمونه) اودی: او از راویان حدیث غدیر و نیز ماجرای احتجاج ابنعباس به حدیث غدیر دانسته شده است.[۱۷۳] امینی او را از جمله کسانی دانسته که به حدیث غدیر احتجاج کرده است.[۱۷۴] این احتجاج که از زبان ابنعباس نقل شده در منابعی چند نقل شده است؛ از جمله: خصائص نوشتهٔ نسائی،[۱۷۵] مسند نوشتهٔ احمد بن حنبل،[۱۷۶] مستدرک نوشتهٔ حاکم نیشابوری،[۱۷۷] مناقب نوشتهٔ خوارزمی،[۱۷۸] الریاض النضره[۱۷۹] و ذخائر العقبی[۱۸۰] نوشتهٔ محبالدین طبری،[۱۸۱] فرائد السمطین نوشتهٔ حموینی،[۱۸۲] البدایة و النهایة نوشتهٔ ابنکثیر،[۱۸۳] مجمع الزوائد نوشتهٔ هیثمی،[۱۸۴] کفایة الطالب نوشتهٔ گنجی شافعی،[۱۸۵] الاصابة نوشتهٔ ابنحجر عسقلانی.[۱۸۶] ذهبی[۱۸۷] و ابنحجر[۱۸۸] او را توثیق کردهاند.
- عمیرة (عمرو) بن سعد همدانی کوفی: او از راویان ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه است که طُرق بسیاری به او منتهی میشود.[۱۸۹] همچنین، متقی هندی در کنز العمال[۱۹۰] حدیث غدیر را از عمیرة بن سعد روایت کردهاند.[۱۹۱] ابن حجر او را توثیق کرده است.[۱۹۲]
- عمیرة بنت سعد بن مالک مدنی (خواهر سهل و مادر رفاعة بن مبشر): او از راویان ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه برشمرده شده است.[۱۹۳]
- عیسی بن طلحة بن عبیدالله تمیمی مدنی: عاصمی در زین الفتی[۱۹۴] و ابنعساکر در تاریخ دمشق[۱۹۵] حدیث غدیر را از عیسی بن طلحة بن عبیدالله تمیمی نقل کردهاند. بهنقل از خزرجی ابنمعین او را توثیق کرده است.[۱۹۶]
- فطر بن خلیفه مخزومی حناط (آزادشده بنیمخزوم): ابنعقده در کتاب الولایة،[۱۹۷] نسایی در خصائص[۱۹۸] و ابنکثیر در البدایة و النهایه[۱۹۹] ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را از فطر بن خلیفه نقل کردهاند. احمد بن حنبل[۲۰۰] و عجلی[۲۰۱] او را توثیق کردهاند.
- قبیصة بن ذؤیب: ابنمغازلی در کتاب مناقب[۲۰۲] و ابنبطریق در کتاب عمدة عیون الاخبار[۲۰۳] حدیث غدیر را از قبیصة بن ذؤیب نقل کردهاند. ذهبی[۲۰۴] و ابنحبان[۲۰۵] او را توثیق کردهاند.
- قیس ثقفی مدائنی (ابومریم): احمد بن حنبل در مسند،[۲۰۶] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۲۰۷] حدیث غدیر را از قیس ثقفی نقل کردهاند. خزرجی نقل کرده که نسائی او را توثیق کرده است.[۲۰۸]
- محمد بن عمر بن علی علیه السلام: طحاوی در مشکل الآثار[۲۰۹] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۲۱۰] حدیث غدیر را از محمد بن عمر بن علی علیه السلام نقل کردهاند. ابنحبان[۲۱۱] و ابنحجر[۲۱۲] او را توثیق کردهاند.
- مسلم بن صُبیح همدانی کوفی عطار (ابوالضحی): ابنعقده در کتاب حدیث الولایة[۲۱۳] و طبرانی در المعجم الکبیر[۲۱۴] حدیث غدیر را از مسلم بن صبیح نقل کردهاند. بهنقل از خزرجی، ابنمعین و ابوزرعه او را ثقه دانستهاند.[۲۱۵] نیز ابنحجر او را توثیق کرده است.[۲۱۶]
- مسلم بن کیسان ملائی اعور: ابنعقده در کتاب حدیث الولایة حدیث غدیر را از مسلم ملائی نقل کرده است.[۲۱۷]
- مصعب بن سعد بن ابی وقاص زهری مدنی (ابوزراره): او از راویان حدیث غدیر برشمرده شده است.[۲۱۸] ابنحجر او را توثیق کرده است.[۲۱۹]
- مطلب بن عبداللَّه قرشی مخزومی مدنی: سیوطی در احیاء المیت بفضائل اهل البیت حدیث غدیر را از طبرانی و او از مطلب بن عبداللَّه نقل کرده است.[۲۲۰] ابوزرعه و دارقطنی او را توثیق کردهاند.[۲۲۱]
- مطر وراق: مطر وراق از راویان حدیث غدیر و نیز نزول آیه اکمال در غدیر و ماجرای تهنیت است.[۲۲۲]
- معروف بن خربوذ (خربود): ابنعساکر در تاریخ دمشق[۲۲۳] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۲۲۴] حدیث غدیر را از معروف بن خربوز نقل کردهاند. ابنحبان او را توثیق کرده است.[۲۲۵]
- منصور بن ربعی: بهنقل از سید بن طاووس، منصور بن ربعی حدیث غدیر را ضمن ماجرای نزول آیات اول سوره معارج در غدیر نقل کرده است.[۲۲۶]
- مهاجر بن مسمار زهری مدنی: نسائی در خصائص[۲۲۷] و ابنکثیر در البدایة و النهایة[۲۲۸] حدیث غدیر را از مهاجر بن مسمار زهری مدنی نقل کردهاند. ابنحبان او را توثیق کرده است.[۲۲۹]
- موسی بن اکتل (اکیل) بن عمیر نمیری: ابنعقده در کتاب حدیث الولایة[۲۳۰] و ابنحجر عسقلانی در الاصابة[۲۳۱] حدیث غدیر را از موسی بن اکتل نقل کردهاند.
- میمون بصری (ابوعبداللَّه، آزادکرده عبدالرحمن بن سمره): احمد بن حنبل در مسند[۲۳۲] و نسائی در خصائص[۲۳۳] حدیث غدیر را از میمون بصری نقل کردهاند. ابنحبّان او را توثیق کرده است.[۲۳۴]
- نذیر ضبی کوفی: حاکم نیشابوری ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام در روز جمل به حدیث غدیر را از او نقل کرده است.[۲۳۵] عبدالحسین امینی او را از کبار تابعین و ثقه برشمرده است.[۲۳۶]
- هانی بن هانی همدانی کوفی: ابناثیر در اسد الغابة ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را از او نقل کرده است.[۲۳۷] ابنحجر نقل کرده که نسائی او را توثیق کرده و ابن حبان در عداد ثقات آورده است.[۲۳۸]
- یحیی بن سلیم فزاری واسطی (ابوبلج): نسائی در خصائص،[۲۳۹] حاکم نیشابوری در مستدرک،[۲۴۰] هیثمی در مجمع الزوائد[۲۴۱] حدیث غدیر را از یحیی بن سلیم نقل کردهاند. بهنقل از خزرجی، ابنمعین، نسائی و دارقطنی او را توثیق کردهاند.[۲۴۲] هیثمی نیز او را توثیق کرده است.[۲۴۳]
- یحیی بن جعدة بن هبیرة مخزومی: روایت او از حدیث غدیر را ابنکثیر در البدایة و النهایة آورده است.[۲۴۴] ابنحجر عسقلانی او را توثیق کرده است.[۲۴۵]
- یزید بن ابیزیاد کوفی: روایت او از ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه را احمد بن حنبل در مسند نقل کرده است.[۲۴۶]
- یزید بن حیّان تیمی کوفی عاصمی: مسلم در صحیح[۲۴۷] و عاصمی در زین الفتی[۲۴۸] حدیث غدیر را از یزید بن حیان نقل کردهاند. بهنقل از خزرجی، نسائی او را توثیق کرده است.[۲۴۹] ابنحجر نیز او را ثقه دانسته است.[۲۵۰]
- یزید بن عبدالرحمن بن اودی کوفی (ابوداود): ابنعقده در کتاب حدیث الولایة[۲۵۱] و ابنکثیر در البدایة و النهایه[۲۵۲] حدیث غدیر را از او نقل کردهاند. همچنین، از او روایت احتجاج جوانی بر ابوهریره با حدیث غدیر نیز نقل شده است.[۲۵۳] از خزرجی نقل شده که ابنحبّان یزید بن عبدالرحمن را توثیق کرده است.[۲۵۴]
- یسار ثقفی (ابونجیح): حدیث غدیر به نقل از او توسط محمد بن احمد بن حنبل در العمدة نوشته ابنبطریق نقل شده است.[۲۵۵] بهنقل از خزرجی، ابنمعین او را توثیق کرده است.[۲۵۶]
پانویس
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۴۵.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۶۳۹.
- ↑ مناقب الامام علی بن أبیطالب علیه السلام، ص۷۶.
- ↑ عمدة عیون، ص۱۰۷.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۶۳۹.
- ↑ شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۷۴.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۶۴۵.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۴۶.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۶۹.
- ↑ اسد الغابة، ج۱، ص۳۶۴.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۳۴۳.
- ↑ اسد الغابة، ج۳، ص۳۶۶.
- ↑ معرفة الثقات، ج۱، ص۲۳۳.
- ↑ فضائل أمیرالمؤمنین علی بن أبیطالب علیه السلام، ص۲۲۲.
- ↑ التقریب، ص۶۶۹.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۴۷.
- ↑ الثقات، ج۶، ص۶۵.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۳.
- ↑ خصائص، ص۱۱۷.
- ↑ خصائص، ص۷۱.
- ↑ المستدرک، ج۳، ص۱۱۸.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۰۹.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۸۸.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۲، ص۱۷۸.
- ↑ کفایة الطالب، ص۲۸۵–۲۸۶.
- ↑ کتاب سلیم بن قیس الهلالی: ص ۱۱۱.
- ↑ الاعتقاد، ص۴۷۹.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق، ج۱۳، ص۶۹–۷۰.
- ↑ حدیث الولایة، ص۲۳۲.
- ↑ حلیة الاولیاء، ج۴، ص۲۳؛ حلیة الاولیاء، ج۴، ص۳۵۶.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۸۸–۸۹.
- ↑ مجمع الزوائد، ج۹، ص۹۳.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۴۸.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۱۱۴–۱۱۵.
- ↑ المستدرک، ج۳، ص۱۲۶.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۳، ص۱۷۸–۱۷۹.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۹۶.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۲۰۸.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۴۹.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۴، ص۴۱۸.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۳۴۲–۳۴۳.
- ↑ میزان الاعتدال، ج۲، ص۶۳.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۳، ص۳۰۲–۳۰۳.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۴۹–۱۵۰.
- ↑ حلیة الاولیاء، ج۴، ص۱۸۱–۱۹۱.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۴۶.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۳، ص۳۲۱.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۳۳۴.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۲۱۹.
- ↑ الامالی للصدوق، ص۱۲۳.
- ↑ معانی الاخبار، ص۶۶.
- ↑ بحارالانوار، ج۳۷، ص۲۲۳، ح۹۸.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۳۴۷–۳۴۸.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۲۲۵.
- ↑ التاریخ الکبیر، ج۱، ص۳۷۵.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۳.
- ↑ بخشهای برجایمانده کتاب فضائل علی بن ابیطالب علیه السلام و کتاب الولایة، ص۹۰.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۶۸–۶۹.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۲۲۶.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۴۸.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۶۰–۶۱.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۳۶.
- ↑ تقریب التهذیب، ص ۲۳۴؛ تهذیب التهذیب، ج۴، ص۱۱–۱۴.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۶۸.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۴، ص۲۶.
- ↑ کتاب الولایة، ص۱۵۵.
- ↑ العسل المصفی، ج۲، ص۲۶۳.
- ↑ کفایة الطالب، ص۶۲.
- ↑ حلیة الاولیاء، ج۲، ص۱۶۱.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۴۴–۴۵.
- ↑ برای نمونهنگاه کنید: خصائص، ص۷۶.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۴۳.
- ↑ الکنی و الاسماء، ج۳، ص۹۲۸.
- ↑ سنن الترمذی، ج۵، ص۴۵۱.
- ↑ المستدرک، ج۳، ص۱۱۸.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۴۸.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۲۴۸؛ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۴۹.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۲.
- ↑ خصائص، ص۸۵.
- ↑ مسند احمد، ج۳۸، ص۵۸–۵۹.
- ↑ المناقب، ص۱۵۵.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۱۱۶.
- ↑ کتاب الولایة، ص۲۱۴.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق، ج۴۲، ص۲۳۱.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۳.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۶۷.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۳.
- ↑ فضائل الصحابة، ج۲، ص۷۳۳.
- ↑ المصنف، ج۱۱، ص۲۲۵.
- ↑ حلیة الاولیاء، ج۴، ص۲۳.
- ↑ حلیة الاولیاء، ج۴، ص۲۰–۲۳.
- ↑ حلیة الاولیاء، ج۵، ص۲۶–۲۷.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۲۸۳.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۴.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۲۸۷.
- ↑ خصائص، ص۲۴.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۷۰.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۲.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۷۵۰.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۵۵.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۳۳۴.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۰.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۳۰۵.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۳۳۵.
- ↑ مسند احمد، ج۲، ص۲۶۹.
- ↑ حلیة الاولیاء، ج۴، ص۳۵۶.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۶، ص۲۶۰–۲۶۲.
- ↑ خصائص، ص۲۷.
- ↑ سنن ابنماجه، ج۱، ص۴۵.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۴۰.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۳۴۰.
- ↑ کتاب الولایة، ص۱۹۴.
- ↑ موضح اوهام، ج۱، ص۱۹۱.
- ↑ الیقین، ص۱۶۹.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۶.
- ↑ خلاصه تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۹۸.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۳۰۳.
- ↑ کفایة الطالب، ص۲۸۵–۲۸۶.
- ↑ میزان الاعتدال، ج۲، ص۴۳۹.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۶۳.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۳.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۶۳.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۲۱۲.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۳۲۱.
- ↑ الاصابة، ج۳، ص۴۸۴.
- ↑ مسند احمد، ج۳۰، ص۴۳۱.
- ↑ سنن ابنماجه، ج۱، ص۴۳.
- ↑ المناقب، ص۱۵۶–۱۵۷.
- ↑ کفایة الطالب، ص۵۷–۵۸.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۷۱.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۰۹؛ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۴۹.
- ↑ العسل المصفی، ج۱، ص۴۹۳.
- ↑ میزان الاعتدال، ج۳، ص۶۱.
- ↑ مسند احمد، ج۳۲، ص۲۹.
- ↑ تذکرة الخواص، ص۳۶.
- ↑ کنز العمال، ج۱۳، ص۱۰۴؛ کنز العمال، ج۱۳، ص۱۰۵.
- ↑ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۰۹.
- ↑ مسند احمد، ج۳۰، ص۴۳۱.
- ↑ سنن ابنماجه، ج۱، ص۴۳.
- ↑ تاریخ بغداد، ج۷، ص۳۸۹.
- ↑ الکشف و البیان، ج۴، ص۹۲.
- ↑ المناقب للخوارزمی، ص۱۵۶.
- ↑ کفایة الطالب، ص۵۷–۵۸.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۷۱.
- ↑ مصنف ابن أبیشیبة، ج۶، ص۳۷۲.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۰۹؛ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۴۹.
- ↑ العسل المصفی، ج۱، ص۴۹۳.
- ↑ روح المعانی، ج۳، ص۳۶۰.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۱۰۶.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۸.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۸.
- ↑ حلیة الاولیاء، ج۵، ص۳۶۴.
- ↑ الاغانی، ج۷، ص۱۹۱.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق، ج۶۵، ص۳۲۴–۳۲۵.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۶۶.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۸.
- ↑ مسند أبی یعلی الموصلی، ج۱۱، ص۳۰۷.
- ↑ مجمع الزوائد، ج۹، ص۹۰.
- ↑ شرح نهج البلاغة، ج۴، ص۶۸.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۱.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۴۱۶.
- ↑ کتاب الولایة، ص۲۴۵.
- ↑ میزان الاعتدال، ج۳، ص۲۹۴.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۹.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۸، ص۱۰۲–۱۰۳.
- ↑ معرفت الثقات، ج۲، ص۱۸۵.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۹۱.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۵۹.
- ↑ مسند احمد، ج۲، ص۲۶۲.
- ↑ العسل المصفی، ج۲، ص۲۵۶.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۸۶–۸۷.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۴۲۳.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۶۰.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۶۰.
- ↑ خصائص، ص۳۶–۳۸.
- ↑ مسند احمد، ج۵، ص۱۷۸–۱۸۰.
- ↑ المستدرک، ج۳، ص۱۴۳–۱۴۴.
- ↑ المناقب للخوارزمی، ص۱۲۶–۱۲۸.
- ↑ الریاض النضرة، ج۳، ص۱۷۴–۱۷۵.
- ↑ ذخائر العقبی، ص۸۶–۸۸.
- ↑ الریاض النضرة، ج۳، ص۱۷۴–۱۷۵.
- ↑ فرائد السمطین، ج۱، ص۳۲۷–۳۲۹.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۳۷–۳۳۸.
- ↑ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۰۹–۱۱۰.
- ↑ کفایة الطالب، ج۱، ص۳۷۰–۳۷۲.
- ↑ الاصابة، ج۴، ص۴۶۶–۴۶۸.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۵۲.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۴۲۷.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۶۰.
- ↑ کنز العمال، ج۱۳، ص۱۵۴–۱۵۵.
- ↑ کنز العمال، ج۱۳، ص۱۵۴–۱۵۵.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۴۳۲.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۶۰.
- ↑ العسل المصفی، ج۲، ص۲۶۴.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق، ج۴۲، ص۲۲۳.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۳۰۲.
- ↑ کتاب الولایة، ص۱۹۶–۱۹۷.
- ↑ خصائص، ص۸۲.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۴۶.
- ↑ العلل و معرفة الرجال، ج۱، ص۴۴۳.
- ↑ معرفة الثقات، ج۲، ص۲۰۸.
- ↑ مناقب الإمام علی بن أبیطالب علیه السلام، ص۷۶.
- ↑ عمدة عیون صحاح الأخبار، ص۱۰۷.
- ↑ تذکرة الحفاظ، ج۱، ص۴۸–۴۹.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۳۱۴.
- ↑ مسند احمد، ج۲، ص۴۳۴.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۴۸.
- ↑ خلاصة تهذیب الکمال، ص۴۵۹.
- ↑ مشکل الآثار، ج۲، ص۳۹۷.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۱.
- ↑ الثقات، ج۵، ص۳۵۳–۳۵۴.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۴۹۸.
- ↑ حدیث الولایة، ص۱۹۱.
- ↑ المعجم الکبیر، ج۵، ص۱۷۰.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۳۷۵.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۵۳۰.
- ↑ حدیث الولایة، ص۴۷؛ حدیث الولایة، ص۵۶.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۶۲.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۵۳۳.
- ↑ احیاء المیت، ص۳۲.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۶۲.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۶۲.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق، ج۴۲، ص۲۱۹.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۷، ص۳۴۸–۳۴۹.
- ↑ الثقات، ج۵، ص۴۳۹.
- ↑ الاقبال، ج۲، ص۲۵۱.
- ↑ خصائص، ص۲۴؛ خصائص، ص۸۳.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۲–۲۱۳.
- ↑ الثقات، ج۷، ص۴۸۶.
- ↑ حدیث الولایة، ص۸۷.
- ↑ الاصابة، ج۳، ص۴۸۱
- ↑ مسند احمد، ج۳۲، ص۷۵–۷۶.
- ↑ خصائص، ص۳۰.
- ↑ الثقات، ج۵، ص۴۱۸.
- ↑ المستدرک، ج۳، ص۴۱۹.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۳۷۹.
- ↑ اسد الغابة، ج۳، ص۳۸۸.
- ↑ تهذیب التهذیب، ج۱۱، ص۲۲.
- ↑ خصائص، ص۳۶–۳۸.
- ↑ المستدرک، ج۳، ص۱۴۳–۱۴۴.
- ↑ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۰۹–۱۱۰.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۴۴۶.
- ↑ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۱۱.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۲.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۵۸۸.
- ↑ مسند احمد، ج۲، ص۲۶۹.
- ↑ صحیح مسلم، ج۴، ص۱۸۷۳.
- ↑ العسل المصفی، ج۲، ص۲۶۷–۲۶۸.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۴۳۱.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۶۰۰.
- ↑ حدیث الولایة، ص۱۹۹.
- ↑ البدایة و النهایة، ج۵، ص۲۱۴.
- ↑ مسند ابییعلی الموصلی، ج۱۱، ص۳۰۷.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۴۳۳.
- ↑ عمدة ابنبطریق، ج۱، ص۴۸.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۴۳۵.
منابع
- احیاء المیت بفضائل اهل البیت؛ جلال الدین عبدالرحمن بن ابوبکر سیوطی، مدینه: دار المدینة المنورة، ۱۴۲۰ق.
- أسد الغابة فی معرفة الصحابة؛ علی بن محمد جزری (عزالدین ابناثیر)، بیروت: دار الفکر، ۱۴۰۹ق.
- الإصابة فی تمییز الصحابة؛ احمد بن علی (ابن حجر عسقلانی)، تحقیق: علی محمد معوض و عادل احمد عبدالموجود، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۵ق.
- الاعتقاد؛ احمد بن حسین بیهقی، تحقیق: عبدالله محمد درویش، بیروت: دار الیمامة، ۱۴۲۳ق.
- الاغانی؛ ابوالفرج علی بن حسین اصفهانی، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۱۵ق.
- الإقبال بالأعمال الحسنة فیما یعمل مرة فی السنة؛ سید علی بن موسی بن طاووس، تحقیق: جواد قیومی اصفهانی، قم: مکتب الإعلام الإسلامی، ۱۴۱۸ق.
- الامالی؛ محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، تحقیق: محمدباقر کمرهای، تهران: انتشارات کتابچی، ۱۳۷۶ش.
- بخشهای برجایمانده کتاب فضائل علی بن ابیطالب علیه السلام و کتاب الولایة؛ محمد بن جریر طبری، تحقیق: رسول جعفریان، قم: انتشارات دلیل ما، ۱۴۱۹ق.
- بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار؛ محمدباقر بن محمدتقی مجلسی، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
- البدایة و النهایة؛ إسماعیل بن عمر بن کثیر قرشی دمشقی، بیروت: دار الفکر، ۱۴۰۷ق.
- تاریخ بغداد أو مدینة السلام؛ احمد بن علی خطیب بغدادی، تحقیق: مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۷ق.
- التاریخ الکبیر؛ محمد بن اسماعیل بخاری، حیدرآباد دکن: دائرة المعارف العثمانیة، بیتا.
- تاریخ مدینة دمشق؛ علی بن حسن شافعی (ابنعساکر)، تحقیق: علی شیری، بیروت: دارالفکر، ۱۴۱۵ق.
- تذکرة الحفاظ؛ شمسالدین محمد بن أحمد ذهبی، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۹ق.
- تذکرة الخواص؛ یوسف بن قزاوغلی (سبط ابنجوزی)، قم: منشورات الشریف الرضی، ۱۴۱۸ق.
- تقریب التهذیب؛ احمد بن علی بن محمد (ابنحجر عسقلانی)، تحقیق: محمد عوامة، سوریه: دار الرشید، ۱۴۰۶ق.
- تهذیب التهذیب؛ ابنحجر احمد بن علی عسقلانی، بیروت: دار صادر، بیتا.
- الثقات؛ محمد بن حبان (ابنحبان بستی)، حیدرآباد دکن: دائرة المعارف العثمانیة، ۱۳۹۳ق.
- حدیث الولایة و من روی غدیر خم من الصحابة؛ احمد بن محمد (ابنعقده)، قم: انتشارات دلیل ما، ۱۴۲۷ق.
- حلیة الأولیاء و طبقات الأصفیاء؛ احمد بن عبدالله ابونعیم اصفهانی، تحقیق: کمال یوسف حوت، قاهره: دار أم القری، بیتا.
- خصائص أمیرالمؤمنین علی بن أبی طالب رضی الله عنه؛ احمد بن علی نسائی، تحقیق: دانی بن منیر آل زهوی، بیروت: المکتبة العصریة، ۱۴۲۴ق.
- خلاصة تذهیب تهذیب الکمال فی أسماء الرجال؛ احمد بن عبدالله خزرجی، تحقیق: عبدالفتاح أبوغدة، حلب و بیروت: مکتب المطبوعات الإسلامیة و دار البشائر، ۱۴۱۶ق.
- ذخائر العقبی فی مناقب ذویالقربی؛ محبالدین احمد بن عبدالله طبری، قاهره: مکتبة القدسی، ۱۳۵۶ق.
- روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم والسبع المثانی؛ محمود بن عبدالله آلوسی بغدادی، تحقیق: علی عبد الباری عطیة، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۵ق.
- سنن ابنماجه؛ أبوعبدالله محمد بن یزید قزوینی (ابنماجه)، تحقیق: محمد فؤاد عبدالباقی، بیجا: دار إحیاء الکتب العربیة، بیتا.
- سنن الترمذی؛ محمد بن عیسی ترمذی، تحقیق: احمد محمد شاکر، قاهره: دار الحدیث، ۱۴۱۹ق.
- صحیح مسلم؛ مسلم بن حجاج نیشابوری، تحقیق فؤاد عبدالباقی، قاهره: دار الحدیث، ۱۴۱۲ق.
- شرح نهجالبلاغة؛ عبدالحمید بن هبة الله (ابن ابیالحدید معتزلی)، تحقیق: محمد ابوالفضل ابراهیم، قم: مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی، بیتا.
- العسل المصفی من تهذیب زین الفتی فی شرح سورة هل أتی؛ احمد بن محمد عاصمی، محمدباقر محمودی، قم: مجمع إحیای فرهنگ اسلامی، ۱۴۱۸ق.
- العلل و معرفة الرجال؛ أحمد بن محمد بن حنبل شیبانی، تحقیق: وصی الله بن محمد عباس، ریاض: دار الخانی، ۱۴۲۲ق.
- عمدة عیون صحاح الأخبار فی مناقب إمام الأبرار؛ یحیی بن حسن أسدی ربعی حلی (حافظ ابن بطریق)، قم: مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۰۷ق.
- الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب؛ عبدالحسین امینی، قم: مرکز الغدیر للدراسات الإسلامیة، ۱۴۱۶ق.
- فضائل أمیرالمؤمنین علی بن أبیطالب علیه السلام؛ احمد بن محمد حنبل، تحقیق: سید عبدالعزیز طباطبایی، قم: دار التفسير، ۱۴۳۳ق.
- کتاب سلیم بن قیس الهلالی؛ سلیم بن قیس هلالی، تحقیق: علاءالدین موسوی، تهران: مؤسسة البعثة (قسم الدراسات الإسلامیة)، ۱۴۰۷ق.
- کتاب الولایة؛ احمد بن محمد کوفی (ابنعقده)، تحقیق: عبدالرزاق محمدحسین حرزالدین، قم: دلیل ما، ۱۴۲۴ق.
- الکشف و البیان المعروف تفسیر الثعلبی؛ احمد بن محمد ثعلبی، تحقیق: علی عاشور، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۲۲ق.
- کفایة الطالب فی مناقب علی بن أبی طالب علیه السلام؛ محمد بن یوسف گنجی شافعی، تحقیق: محمدهادی امینی، تهران: دار إحیاء تراث أهل البیت علیهم السلام، ۱۴۰۴ق.
- الکنی و الاسماء؛ محمد بن احمد دولابی، تحقیق: نظر محمد فاریابی، بیروت: دار ابن حزم، ۱۴۲۱ق.
- فرائد السمطین؛ ابراهیم بن محمد حموی جوینی، تحقیق: محمدباقر محمودی، بیروت: مؤسسة المحمودی، ۱۳۹۸ق.
- فضائل الصحابة؛ احمد بن محمد حنبل، تحقیق وصیالله بن محمد عباس، قاهره: دار ابن الجوزی، ۱۴۳۰ق.
- مجمع الزوائد و منبع الفوائد؛ علی بن ابوبکر هیثمی، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۰۸ق.
- المستدرک علی الصحیحین فی الحدیث؛ محمد بن علی حاکم نیشابوری، تحقیق: مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۱ق.
- مسند أبی یعلی الموصلی؛ أبویعلی احمد بن علی تمیمی موصلی، تحقیق: حسین سلیم أسد، دمشق: دار المأمون للتراث، ۱۴۰۴ق.
- مسند أحمد؛ أحمد بن محمد بن حنبل شیبانی، تحقیق: شعیب الأرنؤوط و عادل مرشد، بیروت: مؤسسة الرسالة، ۱۴۲۱ق.
- مشکل الآثار؛ احمد بن محمد طحاوی، بیروت: دار صادر، ۱۳۱۳ق.
- المصنف؛ عبدالرزاق بن همام صنعانی، تحقیق: حبیب الرحمن اعظمی، بیروت: المجلس العلمی، ۱۴۰۳ق.
- مصنف ابن أبیشیبة؛ عبدالله بن محمد (ابن ابیشیبه)، تحقیق: کمال یوسف الحوت، ریاض: مکتبة الرشد، ۱۴۰۹ق.
- معانی الاخبار؛ محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، تحقیق: علیاکبر غفاری، قم: دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۶۱ش.
- المعجم الکبیر؛ سلیمان بن احمد طبرانی، تحقیق: حمدی سلفی، قاهره: مکتبة ابن تیمیة، بیتا.
- معرفة الثقات من رجال أهل العلم والحدیث ومن الضعفاء وذکر مذاهبهم وأخبارهم؛ احمد بن عبدالله عجلی، تحقیق: عبدالعلیم عبدالعظیم بستوی، مدینه: مکتبة الدار، ۱۴۰۵ق.
- المناقب؛ موفق بن احمد بکری مکی حنفی خوارزمی، تحقیق: مالک محمودی، قم: مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۱۱ق.
- مناقب الإمام علی بن أبیطالب علیه السلام؛ علی بن محمد بن شافعی (ابنمغازلی)، تحقیق: محمدباقر بهبودی، بیروت: دار الأضواء، ۱۴۲۴ق.
- موضح أوهام الجمع و التفریق؛ احمد بن علی خطیب بغدادی، تحقیق: عبدالرحمن معلمی، حیدرآباد (هند): مطبعة مجلس (دائرة المعارف العثمانیة)، ۱۳۷۹ق.
- میزان الاعتدال فی نقد الرجال؛ شمسالدین محمد بن احمد ذهبی، تحقیق: علی محمد بجاوی، بیروت: دار المعرفة للطباعة والنشر، ۱۳۸۲ق.
- الیقین باختصاص مولانا علی علیهالسلام بامرة المؤمنین؛ سید علی بن موسی بن طاووس، تحقیق: محمدباقر انصاری، قم: مؤسسه دار الکتاب الجزائری، ۱۴۱۳ق.