خویلد بن خالد هذلی (ابو ذویب)
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | خویلد بن خالد بن محرث بن زبید بن مخزوم بن صاهله بن کاهل بن حارث بن تمیم بن سعد بن هذیل |
| سرشناسی | صحابی پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله، شاعر عصر جاهلیت و اسلام، راوی حدیث غدیر |
| تولد | (دوران جاهلیت) |
| وفات | سال ۲۶ هجری (در مصر) |
| نحوه درگذشت | وفات در مصر در مسیر بازگشت از فتح آفریقا |
| محل دفن | مصر (به خاکسپاری توسط عبدالله بن زبیر) |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله |
| اطلاعات فرهنگی | |
| زمینه فعالیت | شعر، روایت حدیث، حضور در فتوحات |
| علت شهرت | شاعری فصیح، شرکت در سقیفۀ بنیساعده، روایت حدیث غدیر |
خويلد بن خَالِد بن محرث بن زبيد بن مَخْزُوم بن صاهلة بن كَاهِل بن الْحَارِث بن تَمِيم بن سعد ابْن هُذَيْل، ابوذؤیب الهذلي، شاعری فصیح و برجسته از قوم بنیهذیل بود که دورانهای جاهلیت و اسلام را درک کرد و در مدینه سکونت داشت. او از شرکتکنندگان در سقیفه بنیساعده بود[۱] و پس از پذیرش اسلام، با ابوبکر بیعت نمود. ابوذؤیب شاهد وفات پیامبر اسلام صلیاللهعلیهوآله و شرکتکننده در مراسم نماز و دفن پیامبر بود.
او در زمان خلافت عثمان زنده بود و در سال ۲۶ هجری همراه لشکر عبدالله بن سعد بن ابیسرح به آفریقا رفت و در فتح آن منطقه شرکت جست. سپس به همراه عبدالله بن زبیر و گروهی دیگر برای اطلاع دادن این فتح به عثمان به سوی مدینه حرکت کرد، اما در مصر درگذشت و ابنزبیر او را به خاک سپرد. ابوذؤیب دیوان شعری دارد که بخشهایی از آن چاپ شده است.[۲]
روايت حديث غدير[۳]
ابن عقده در «حديث الولاية» و خوارزمی در مقتل خود حديث غدير را از ابوذويب روایت كرده اند.[۴] وى از شعراى زمان جاهلیّت و عصر اسلام است.[۵]