طائف
طائف، شهری در جنوب شرقی مکه در کشور عربستان است. لات از بتهای معروف اعراب در جاهلیت، در طائف قرار داشت و مردم گِرد آن طواف میکردند. در سال دهم بعثت، پیامبر صلی الله علیه وآله در اولین سفر تبلیغی خود، به طائف رفت و ثقیف و سران طائف را به اسلام فراخواند، اما بینتیجه بود. پیامبر صلی الله علیه وآله در سال ۸ هجری، در غزوه طائف، بیست روز طائف را محاصره کرد، ولی درگیری چندانی رخ نداد. در سال نهم هجری، هیئتی از ثقیف به مدینه آمدند و اسلام آوردند.از اشخاص نامدار طائف، میتوان از امیة بن ابی الصلت ثقفی(شاعر)،حجاج بن یوسف ثقفی، نضربن حارث و مختار ثقفی، نام برد.مسجد ابن عباس، مسجد عداس و مسجد الهادی از جمله آثار تاریخی این شهر است.
موقعیت جغرافیایی
این شهر در ˚۴۰ و́ ۲۱ طول شرقی و در ˚۲۱ و ́۱۵ عرض شمالی، در۹۰ کیلومتری مکه، ۱۶۰ کیلومتری شهر جده، ۹۰۰ کیلومتری ریاض، و در ارتفاع ۱۶۸۰ متری از سطح دریا واقع است.[۱] یاقوت حموی نوشته است که کوههای متعدد و وادیهای زیادی طائف را احاطه کردهاند.[۲]
وجه نامگذاری
طائف از طوف، به معنای دور چیزی چرخیدن و طواف کردن، است. دربارۀ وجه تسمیۀ طائف روایاتی وجود دارد که بیشتر آنها خرافه به نظر میرسند.[۳] بنا بر روایتی، دمودن، پسر عبدالملک از تیرۀ صَدف، پس از کشتن پسرعموی خود، عمرو، به سرزمین وَجّ گریخت و با مسعودبن معتب ثقفی پیمان بست. او متعهد شد در قبال ازدواج در وَجّ، در اطراف محل سکونت ثقیف دیواری نفوذ ناپذیر بسازد. مسعود دختر خود را به عقد وی درآورد و او نیز آن دیوار مستحکم را بنا کرد. چون برای ورود به شهر میبایست دیوار را دور میزدند، آنجا را طائف نامیدند.[۴] بنا بر روایتی دیگر، جبرئیل یک قطعه از سرزمین فلسطین را جدا کرد و آن را دور کعبه طواف داد و در محل طائف گذاشت و آنجا را طائف نامیدند.[۵]
رسيدن خبر غدير به طائف[۶]
پس از مراسم سه روزه غدير در پايان روز بيستم ذى الحجه، آن روزها به عنوان «ايام الولاية» در تاریخ ثبت شد.[۷] اين نيز يكى از پيش بينى هايى بود كه در قالب نامگذارى ايام غدير، خطابه آن را عنوانى خاص بخشيد و سرآغاز آن را به همه شناسانيد. آن همه برنامه ريزى و پيش بينى و سپس اجراى مرحله به مرحله آنها ثمره خود را به خوبى نشان داد. اولين نتيجه آن بود كه انتشار خبر غدير - در حد امكانات آن روزگار - به صورتى غير عادى تحقق يافت. يكى از موارد انتشار خبر غدير طائف بود چرا كه گروهى از مکّه و طائف و اطراف آن آمده و در غدير حاضر بودند.[۸]
پانویس
- ↑ اطلس المملکة العربیة السعودیه، ریاض۱۴۲۰/ ۲۰۰۰، ص۳۲۴ ۳۲۵
- ↑ معجم معالم الحجاز، الجزءالخامس ،دار مکه للنشر والتوزیع، ج ۲، ص۲۰۱۸
- ↑ تخطیط المدن العربیة الاسلامیه، بغداد ۱۹۸۶، ص۷۲
- ↑ معجم البلدان، ج ۴، ص۹
- ↑ المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، بغداد۱۴۱۳، ج ۴، ص۱۴۶
- ↑ سخنرانى استثنائى غدير: ص۲۰ ، ۹۹ -۱۰۳ . واقعه قرآنى غدير: ص ۱۹.
- ↑ دانشنامه غدیر،ج ۱۴،ص ۳۹۳.
- ↑ بحار الانوار: ج ۲۱ ص ۳۹۶،۳۹۳،۳۸۵ و ج ۳۷ ص ۱۵۸،۱۳۶،۱۱۱ و ج ۳۹ ص ۳۳۶ و ج ۴۱ ص ۲۲۸. اثبات الهداة: ج ۲ ص ۱۳۶،۶۸. عوالم العلوم: ج ۳/۱۵ ص ۲۹۹. الغدير: ج ۱ ص ۱۰- ۳۶۸،۱۲ . مقدمة الاصابة لابن حجر: ج ۱ ص ۱۶۱ ۱۶۰،۱۴۱. الاصابة (ابن حجر) : ج ۲ ص ۱۳.