محمد بن ابراهیم سلمی
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | محمد بن ابراهیم بن ابیعدی بصری سلمی |
| سرشناسی | حافظ و محدث ثقه بصری |
| تولد | حدود ۱۲۰ هجری (۷۳۷ میلادی) |
| وفات | ۱۹۴ هجری (۸۰۹ میلادی) - بصره |
| محل دفن | بصره |
| خویشان سرشناس | ابراهیم بن ابیعدی (پدر)، ابوعدی (جد) |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | شعبة بن حجاج، عبدالله بن عون، حمید طویل، داود بن ابیهند، حسین معلم و دیگران |
| شاگردان | احمد بن حنبل، یحیی بن معین، قتیبة بن سعید، ابوبکر و عثمان بن ابیشیبه ی و دیگران |
| مذهب | اهل سنت |
| اطلاعات فرهنگی | |
| زمینه فعالیت | حدیث |
| علت شهرت | وثاقت، حفظ، روایت در صحیح مسلم |
محمد بن ابراهیم بن ابیعدی بصری، مکنی به ابوعمرو، از موالی بنیسلیم و معروف به ابن ابیعدی. در حدود سال ۱۲۰ هجری قمری متولد شد. برخی گفتهاند که «ابوعدی» لقب فرزندش ابراهیم (پدر محمد) بوده است. وی به قَسْمَلی نیز شهرت داشته، زیرا در محله قَساملة بصره سکونت داشت.
جایگاه رجالی[۱]
وی از حافظان برجسته حدیث اهل سنت و راویان موثق (ثقه) در بصره بود. علمای رجال عامه او را ستوده و از جمله راویانی است که مسلم در صحیح خود از وی روایت آورده است.
اساتید[۲]
محمد بن ابیعدی از جمع کثیری از محدثان نامدار بهره برد و حدیث شنید، از جمله:
- شعبة بن حجاج (پیشوای حدیث در بصره)
- عبدالله بن عون بن ارطبان
- حمید الطویل
- داود بن ابیهند
- حسین بن ذکوان معلم (حسین معلم)
- سعید بن ابیعروبه
- خالد حذاء
- سلیمان تیمی
- عوف اعرابی
- یزید بن ابیعبید
- حجاج صواف
- هشام بن ابیعبدالله
- عثمان بن غیاث
- عثمان شحام
- و دیگران.
شاگردان
جمع زیادی از محدثان و حفاظ از جمله مشاهیر زیر از او روایت کردهاند:
- احمد بن حنبل
- یحیی بن معین
- قتیبة بن سعید
- ابوبکر و عثمان پسران ابیشیبه
- محمد بن بشار (بُندار)
- محمد بن مثنی (عنزی)
- ابوموسی محمد بن مثنی
- عمرو بن علی (فلاس)
- حسن بن محمد زعفرانی
- عقبة بن مکرم
- محمد بن عمرو بن عباد بن جبلة
- ابوبکر بن نافع
- محمد بن عبدالله بن بزیع
- زیاد بن یحیی حسانی
- حسین بن حسن بن حرب
- حسن بن مکرم بزار
- و دیگران.
جایگاه علمی
- ابوحاتم رازی و دیگر محدثان، او را توثیق کردهاند.
- ذهبی در «سیر اعلام النبلاء» از او به عنوان حافظ یاد کرده است.
- جلالالدین سیوطی در «طبقات الحفاظ» نام او را در زمره حفاظ آورده است.
- ابن مَنْجُویه در «رجال صحیح مسلم» به تفصیل از اساتید و شاگردان وی نام برده است.
وفات
وی سرانجام در سال ۱۹۴ هجری قمری در بصره درگذشت.
روايت حديث غدير[۳]
يكى از علما و بزرگان اهل سنت كه حدیث غدیر را نقل كرده محمد بن ابراهيم سلمى بصرى، ابوعمرو، ابن ابى عدى (م ۱۹۴ ق) است. نسايى در «الخصائص» حديث غدير را با اشاره به ماجراى غدير از ابن ابى عدى نقل كرده است.[۴] ذهبى و ابن حجر عسقلانی[۵]: او را توثيق كرده اند. ابوحاتم رازى و ديگران نيز او را ثقه دانسته اند.