پرش به محتوا

عبدالله بن ابی‌نجیح یسار ثقفی

از ویکی غدیر
عبدالله بن ابی‌نجیح یسار ثقفی (ابویسار)
اطلاعات فردی
نام کاملعبدالله بن ابی‌نجیح یسار ثقفی کوفی
سرشناسیمفسر و محدث قرن دوم هجری
وفات۱۳۱ هجری قمری
اطلاعات علمی
استادانمجاهد بن جبر، عطاء بن ابی رباح، عمرو بن دینار
شاگردانسفیان ثوری، سفیان بن عیینه، وکیع بن جراح، عبدالرزاق صنعانی
تحصیلاتتحصیل در مراکز حدیثی مکه و کوفه
مذهباهل سنت
اطلاعات فرهنگی
زمینه فعالیتتفسیر قرآن، حدیث
علت شهرتروایت و تدوین تفسیر مجاهد بن جبر

عبدالله بن ابی‌نجیح یسار ثقفی کوفی، معروف به ابویسار، از مفسران و محدثان نیمهٔ دوم سدهٔ اول و نیمهٔ اول سدهٔ دوم هجری است. وی بیشتر به دلیل روایت و تدوین تفسیر مجاهد بن جبر (از شاگردان برجستهٔ ابن عباس) شهرت دارد. این تفسیر از کهن‌ترین و اصیل‌ترین تفاسیر قرآن به شمار می‌رود و ابویسار راوی اصلی و واسطهٔ انتقال آن به نسل‌های بعد بوده است.

جایگاه رجالی

اهل حدیث و نقد رجال، او را ثقه و مورد اعتماد دانسته‌اند. احمد بن حنبل درباره‌اش می‌گوید: «ابن ابی‌نجیح ثقه است و پدرش از نیکان بود».[۱]ذهبی نیز در جایگاه یکی از مشایخ موثق از او یاد کرده است.[۲] اعتبار روایات تفسیری او چنان است که امام بخاری در بخش تفسیر کتاب صحیح خود، به روایات وی از مجاهد استناد نموده است.[۳]

ابن تیمیه (متوفای ۷۲۸ ه.ق) با تأکید بر صحت و اتقان این تفسیر می‌نویسد: «تفسیر ابن ابی‌نجیح که از مجاهد روایت کرده، از صحیح‌ترین تفاسیر است، بلکه نزد اهل علم و اهل تفسیر، تفسیر درست‌تر از آن یافت نمی‌شود.»[۴]

این تفسیر که در منابعی مانند تفسیر طبری به وفور از آن نقل شده، نخستین بار در سال ۱۳۶۷ ه.ق توسط مجمع البحوث الاسلامیه پاکستان در کراچی به چاپ رسید و در دسترس محققان قرار گرفت.[۵]

روايت حديث غدير[۶]

يكى از علما و بزرگان اهل‏ سنت كه حديث غدير را نقل كرده عبداللَّه بن ابى ‏نجيح يسار ثقفى مكّى، ابويسار (م ۱۳۱ ق) است.[۷] علامه امينى در «الغدير» حديث غدير را در ماجراى بدگويى از اميرالمؤمنين‏ عليه السلام نزد سعد بن ابى ‏وقاص و دفاع او و بيان حديث غدير، از كتاب «العمدة» ابن ‏بطريق از ابن ‏ابى‏ نجيح نقل كرده است.[۸]ذهبى و ابن‏ حَجَر[۹]: او را توثيق كرده ‏اند. سائى نيز وى را توثيق كرده است.

بیشتر بخوانید: "سعد بن ابی وقاص (ابواسحاق)"

پانویس

  1. ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی. تهذیب التهذیب. ج ۶، ص ۵۴.
  2. ذهبی، شمس‌الدین محمد بن احمد. میزان الاعتدال فی نقد الرجال. ج ۲، ص ۵۱۵، ش ۴۶۵۱.
  3. ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی. فتح الباری شرح صحیح البخاری (کتاب التفسیر). ج ۱، ص ۴۱۶.
  4. ابن تیمیه حرانی، احمد بن عبدالحلیم. تفسیر سوره‌ی اخلاص. ص ۹۴.
  5. ابن تیمیه حرانی، احمد بن عبدالحلیم. تفسیر سوره‌ی اخلاص. ص ۹۴.
  6. چكيده عبقات الانوار (حديث غدير): ص ۲۰۴.
  7. دانشنامه غدير،ج ۱۴،ص ۵۲۷.
  8. العمدة (ابن ‏بطريق): ص ۴۸. فضائل اميرالمؤمنين على‏ عليه السلام (احمد بن حنبل، مخطوط): حديث شماره ۲۱۴.
  9. الكاشف: ج ۲ ص ۱۳۷. تقريب التهذيب: ج ۱ ص ۴۵۶.