عید غدیر در سیره اهل بیت علیهم السلام

اهل بیت پیامبر و امامان بر حق شیعه، که نگاهبان اسلام حقیقى بودند و سعى داشتند آن را از خطرات دور سازند، از هر فرصتى بهره بردند تا غدیر را زنده بدارند و آن خاطره گرامى و به یاد ماندنى را مطرح کنند؛ زیرا در تابش آفتاب غدیر اهداف والاى پیامبر جامه عمل مى ‏پوشد و براى فتنه ‏انگیزى کج ‏اندیشان فرصت ‏باقى نماند. نگاهى گذرا به سیره فاطمه و امیرمؤمنان علیهما السلام و دیگر امامان راستین شیعه ما را با اهمیت واقعه غدیر و نقش عظیم و سرنوشت ‏ساز آن هدایت و نیک بختى بشر آشنا مى‏ سازد.

عید غدیر

غدیر از اساسى ‏ترین برنامه ‏هاى پیامبر خدا براى دوام و عزت و شکوه اسلام و قرآن بود. او در بازگشت از حجة‏الوداع آخرین رسالت‏ خویش را انجام داد.[۱] زیرا خدایش فرموده بود:  يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ۖ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ. [۲] اى پیامبر، آنچه از سوى پروردگارت بر تو نازل شده ابلاغ کن و اگر نکنى پیامش را نرسانده ‏اى،خداوند تو را از گزند مردم نگه مى‏ دارد. خداوند گروه کافران را هدایت نمى‏ کند.[۳]

بیشتر بخوانید: "آیه تبلیغ"

در پى اجراى اوامر پروردگار و معرفى وصى و جانشین خود على ‏بن ‏ابى ‏طالب علیه السلام آیه اکمال دین:  «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينا» ؛ امروز دین شما را کامل کردم و نعمت‏ خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آیین (جاودان) شما پذیرفتم‏» نازل[۴] و روز غدیر جشن ولایت و وصایت ‏شد.

بیشتر بخوانید: "آیه اکمال"

راویان، نویسندگان و مفسران اهل سنت و شیعه به واقعه غدیر و آیات نازل شده در آن توجه بسیار داشته ‏اند. برخى از علماى شیعه مانند علامه طبرسى روایات [۵]نزول آیه تبلیغ[۶] در سرزمین غدیر را مشهور دانسته‏ اند. از اهل سنت ابوالقاسم عبیدالله بن‏ عبدالله حسکانى، از دانشمندان اهل سنت، نیز همین را مطرح مى ‏کند. او احادیث غدیر را در دوازده جزوه دسته ‏بندى کرده، آن را «دعاء الهداة الى اداء حق الموالاة‏» نامیده است. [۷] ابوالعباس احمد بن ‏محمد بن ‏سعید مشهور به ابن‏ عقده - مورد اعتماد مذاهب چهارگانه اهل سنت - در این باره کتابى به نام «حدیث الولایة‏»[۸]تدوین کرده است.

علامه امینى نیز کتاب گران سنگ «الغدیر» را، در یازده مجلد، به رشته نگارش درآورد. آنچه در مجموعه این آثار جلب توجه مى‏ کند موضع گیرى آشکار ائمه اهل بیت علیهم السلام در باره این واقعه مهم است، موضع گیری هایى که از اهمیت غدیر و نقش آن در سعادت بشر پرده برمى‏ دارد.

فاطمه زهرا سلام الله علیها بر مزار حمزه علیه السلام

حضرت زهرا سلام الله علیها روزی در احد بر مزار عموی پدرش «حمزه سیدالشهداء علیه السلام» ایستاده بود و عزاداری می‌کرد. محمود بن لبید فرصت را غنیمت شمرده، پس از عزاداری پرسید: ای دختر پیامبر خدا، آیا برای امامت و زعامت علی بن ابی طالب از سخنان پیامبر خدا دلیلی به یاد داری؟

حضرت فاطمه فرمود: «و اعجبا انسیتم یوم غدیر خم؟... اشهد الله تعالى لقد سمعته یقول: على خیر من اخلفه فیکم و هو الامام و الخلیفة بعدى و سبطاى و تسعة من صلب الحسین، ائمة ابرار، لئن اتبعتموهم وجدتموهم هادین مهدیین و لئن خالفتموهم لیکون الاختلاف فیکم الى یوم القیامة.»[۹]

شفگتا! آیا حادثه عظیم غدیر خم را فراموش کرده‌اید؟... خدا را گواه می‌گیرم که خود شنیدم آن بزرگوار می‌فرمود: علی بهترین کسی است که او را در میان شما جانشین خود قرار می‌دهم، علی [علیه السلام] امام و خلیفه بعد از من است. دو فرزندم حسن و حسین علیهما السلام و نه نفر از فرزندان حسین پیشوایان و امامانی پاک و نیک‌اند. اگر از آنان اطاعت کنید، شما را هدایت خواهند کرد و اگر با آنها مخالفت ورزید، تا روز قیامت تفرقه و اختلاف در میانتان حاکم خواهد بود.

منشور علوى علیه السلام در عید غدیر

امیر مؤمنان علیه السلام در قسمت آخر خطبه فرمود: رحمت‏ خدا بر شما اى مسلمانان، بعد از برگشت از این اجتماع بزرگ امروز [غدیر] را عید بگیرید: [و با انجام امور ذیل آن را بزرگ بشمارید].

  • نعمت را بر افراد خانواده و خویشاوندانتان گسترش دهید و نیکى و بخشش پیشه کنید.
  • به برادران دینى خویش به قدر توان نیکى و بخشش کنید.
  • خداى را در برابر نعمت هایى که به شما ارزانى داشته، شکرگزار باشید.
  • کنار یکدیگر جمع شوید تا خداوند اجتماع شما را فراگیر و گیراتر سازد.
  • به یکدیگر نیکى کنید تا خداوند به شما الفت و مهربانى بیشتر عنایت کند.
  • نعمت‏هاى الهى را به یکدیگر تبریک و تهنیت گویید همان طور که خداوند [در این روز] با اعطاى اجر و ثوابى بیش از دیگر اعیاد به شما تهنیت مى ‏گوید. بعد فرمود: کمک‏ هاى مالى به دیگران در امروز (غدیر) به اموالتان برکت مى ‏بخشد و بر عمرتان مى‏ افزاید: مهربانى به دیگران سبب رحمت و عنایات حق خواهد شد.
  • با خوش‏رویى و شادمانى یکدیگر را در آغوش بگیرید.
  • خداوند را بر توفیقات خویش سپاس گویید.
  • از فقرا و ضعیفانى که چشم به کمک شما دارند دیدن کنید، به زیارتشان بروید و با آنان در خوراکشان همراه شوید. بعد حضرت فرمود: یک درهم کمک به فقرا در روز عید غدیر با دویست‏ هزار درهم برابر است، بلکه بیشتر خواهد بود.
  • وقتى یکدیگر را ملاقات کردید مصافحه کنید، به هم تبریک بگویید و سلام کنید، که پیامبر خدا به من چنین فرمان داد.[۱۰]

غدیر خم در خطبه امام مجتبى

حسن بن ‏على علیهما السلام در برابر طاغوت شام و مردم کوفه خطبه‏ اى خوانده، مردم را به بالاترین نعمت از دست رفته، که حاکمیت اهل بیت بود، توجه داد. شایستگى و لیاقت ‏خویش و مشروعیت‏ خلافتش را متذکر شد و داستان روز بیاد ماندنى غدیر را چنین بازگو کرد: «وقد سمعت هذه الامة جدى صلى الله علیه و آله یقول: ما ولت امة امرها رجلا و فیهم من هو اعلم منه الا لم یزل یذهب امرهم سفالا حتى یرجعوا الى ما ترکوه و سمعوه صلى الله علیه و آله یقول لابى: انت منى بمنزلة هارون من موسى الا انه لا نبى بعدى. و قد راوه و سمعوه حین اخذ بید ابى بغدیر و قال لهم: من کنت مولاه فعلى مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاده ثم امرهم ان یبلغ الشاهد منهم الغائب ثم قال...»[۱۱]

مردم سخن جدم پیامبر را به یاد دارند که مى‏فرمود: هر گاه مردم کسى را به رهبرى خویش برگزینند در حالى که لایق تر و آگاهتر از آن فرد وجود داشته باشد، براى خویش تیره ‏بختى خریده‏ اند مگر اینکه دوباره بدانچه رها کردند و به فراموشى سپردند بازگردند و آنچه را که از پیامبرشان در باره پدرم شنیده‏ اند دنبال کنند، رسول خدا مى‏ فرمود: اى على تو بعد از من مانند هارون پس از موسى هستى، او جانشین برادرش موسى بوده تو نیز جانشین و خلیفه منى; تنها تفاوت [میان آنها و ما] این است که بعد من پیامبرى و نبوت نخواهد بود.

امام مجتبى سپس فرمود: این مردم پیامبر خود را دیدند و سخنانش را در «غدیر خم‏» شنیدند. در آن روز جدم رسول خدا دست پدرم را گرفت و در برابر آنان گفت: هر کس من مولا و سرپرست او هستم على مولاى او خواهد بود; خدایا، دوست ‏بدار هر کس او را دوست دارد و دشمن بدار هر کس او را دشمن دارد... سپس جدم پیامبر دستور اکید داد که، حاضران مطالب غدیر را به غایبان برسانند.

امام حسین علیه السلام و حدیث غدیر

یکسال قبل از مرگ معاویه، امام حسین - علیه السلام - به زیارت بیت الله الحرام در مراسم پر شکوه، حج مشرف شد عبدالله بن‏ عباس و عبدالله بن‏ جعفر او را همراهى نمودند. آن سال عده زیادى از زنان و مردان بنى ‏هاشم حضور داشتند. امام حسین در ایام تشریق آنان را در سرزمین منى جمع نمود در آن اجتماع عظیم بیش از هفتصد نفر از مردان تابعین و دویست نفر از صحابه پیامبر خدا گرداگرد وجودش زیر خیمه حلقه زدند و منتظر سخنان امام خویش بودند، حضرت بپا خاست و پس از حمد و ثناى الهى فرمود:

شما شاهد و ناظر تجاوزات معاویه جنایتکار نسبت ‏به ما و شیعیان هستید و از آنها اطلاع دارید، سخنان مرا گوش کنید و بنویسید [تا براى آیندگان بماند] و به دیگر شهرها و قبائل و افراد مؤمن و مورد اعتماد خود برسانید و آنان را دعوت به اداء حق ما (اهل بیت) کنید ترس آن دارم که وقتش بگذرد و حقوق ما مغلوب ستمگر گردد، گر چه خداوند بالاترین پشتیبان است.

سپس فرمود: شما را به خدا سوگند: بیاد نمى‏ آورید که پیامبر خدا صلی الله علیه وآله روز غدیر خم پدرم على را وصى و امام بعد از خود قرار داد و حدیث ولایت را بر شما خواند و فرمود همگى باید این پیام را به دیگران برسانید پاسخ دادند: چرا ما بیاد داریم.[۱۲]

امام محمد باقر علیه السلام

فضیل بن یسار، بکیر بن اعین، محمد بن مسلم، برید بن معاویة و ابوالجارود همگی در محضر امام باقر بودند حضرت در باره ولایت علی بن ابی طالب و روز غدیر فرمودند: خداوند پیامبرش را مأمور به ولایت علی [علیه السلام] کرد و این آیه شریفه را نازل کرد:  انما ولیکم الله و رسوله و الذین آمنوا الذین یقیمون الصلاة و یؤتون الزکاة وهم راکعون‏ [۱۳] با نزول آیه فوق ولایت اولی الامر واجب گردید و لکن عده ای نفهمیدند اولی الامر چه کسانی هستند؟ خداوند به محمد صلی الله علیه و آله دستور داد تا آن را توضیح دهد و همانند نماز و زکات و روزه و حج مصادیق خارجی آن را روشن سازد.

در آن هنگام اضطراب او را فرا گرفت و ترسید عده ای بواسطه آن از آیین اسلام برگردند و او را تکذیب کنند او به خدا پناه برد در آن هنگام آیه تبلیغ  یا ایها الرسول بلغ… [۱۴] نازل گشت پیامبر خدا امر حق را اجرا نمود و در غدیر خم ایستاد و فرمان اجتماع مردم و زوار بیت الله الحرام را داد و در آنجا علی بن ابی طالب را ولی بعد از خود معرفی کرد و دستور داد آنانی که در آنجا (غدیر خم) بودند پیام خداوند (ولایت علی) را به دیگر افراد برسانند.

امام صادق علیه السلام در مسجد غدیر

حسان جمال مى‏ گوید: همراه امام صادق از مدینه به مکه مسافرت کردم. در نزدیکى میقات جحفه، چون به «مسجد غدیر» رسیدیم امام - علیه السلام - به جانب چپ مسجد نگریست و فرمود: این مکانى است که پیامبر خدا ، در روز غدیر، على را جانشین خود معرفى کرد و فرمود: من کنت مولاه فعلى‏، مولاه.

آنگاه امام به جانب دیگر نگاه کرد، جایگاه خیمه‏ هاى دیگران را نشان داد و فرمود: سالم غلام ابوخذیفه و ابوعبیده جراح نیز در آنجا بود؛ گروهى از مردم چون على را بر روى دست پیامبر دیدند با حسادت به وى نگریستند و به یکدیگر مى‏ گفتند: به دو چشم او [پیامبر] نگاه کنید، چگونه همانند دیوانه به اطراف خویش مى‏ نگرد و قرار ندارد.

در این هنگام جبرئیل نازل شد [۱۵]و این آیات را بر پیامبر خدا قرائت کرد:  و ان یکاد الدین کفروا لیزلقونک بابصارهم لما سمعوا الذکر و یقولون انه لمجنون و ما هو الا ذکر للعالمین‏ .[۱۶] آنان که کافر شدند، چون قرآن را شنیدند چیزى نمانده بود که تو را چشم بزنند; آنها مى ‏گفتند: او واقعا دیوانه است، در حالى که قرآن جز بیدارى و آگاهى براى جهانیان نیست. [۱۷]

امام کاظم علیه السلام و مسجد غدیر

عبدالرحمان بن‏ حجاج گفت: خدمت موسى‏ بن ‏جعفر رسیدم. در حالى که قصد سفر داشتم، از آن حضرت در باره مسجد غدیر خم پرسیدم. امام - علیه السلام - فرمود: در آن مسجد نماز بخوانید که فضیلت و ثواب بسیار دارد، پدرم [به هر که عازم آن دیار بود] فرمان مى‏ داد تا در مسجد غدیر نماز بگذارد.[۱۸]

امام رضا علیه السلام

الف) عرشیان و روز غدیر

احمد بن ‏محمد بن ‏ابى‏ نصر بزنطى مى‏گوید: در منزل امام هشتم على بن‏ موسى ‏الرضا نشسته بودم، جمع بسیارى نیز در منزل حضرت گرد آمده بودند که گفتگو در باره روز غدیر آغاز شد; بعضى از افراد وجود روز غدیر را در صدر اسلام منکر شدند و بعضى آن را از شعائر اسلامى مى ‏دانستند.

در این هنگام، على بن‏ موسى ‏الرضا فرمود: پدرم از جدم «جعفر بن ‏محمد» چنین نقل مى ‏کرد: آسمانیان روز غدیر را بهتر از زمینیان‏ مى ‏شناسند، خداوند در بهشت ‏برین ساختمان بزرگى را به خود اختصاص داده است; این ساختمان از آجرهاى نقره و طلا ساخته شده، در آن صد هزار گنبد از یاقوت سرخ و صد هزار گنبد از یاقوت سبز وجود دارد، خاک و گل‏هاى به کار گرفته شده در این قصر از مشک و عنبر است، در آن چهار جوى (یا رودخانه) به چشم مى‏ خورد که در هر یک از آنها خمر و آب زلال و شیر و عسل جریان دارد; در اطراف این جویبارها درختان انبوهى از میوه ‏هاى مختلف روییده، بر روى آنها پرندگانى پرواز مى‏ کنند که بدنشان از لؤلؤ و پرهایشان از یاقوت است، آنها با پرواز خویش ‏صداهاى دلنوازى ایجاد مى‏ کنند.

روز غدیر در این قصر بزرگ باز مى ‏شود; فرشتگان و اهل آسمان ها تسبیح ‏گویان به قصر داخل مى ‏شوند; آن پرندگان به پرواز درآمده در جویبارها خود را مرطوب مى‏ سازند و سپس به آن مشک و عنبر آغشته کرده، و عطرش را در فضاى ملکوتى قصر منتشر مى ‏سازند; فرشتگان الهى به نام فاطمه زهرا به یکدیگر هدیه مى‏ دهند; چون پایان روز غدیر فرا مى ‏رسد، به فرشتگان گفته مى ‏شود به جایگاه هاى خویش برگردید شما تا سال آینده، مثل چنین روزى، از اشتباه و لغزش در امان هستید و بدانید همه این موهبت‏ ها به خاطر عظمت پیامبر ما محمد و وصى او على بن‏ ابى ‏طالب علیهما السلام است.

ب) برکات عید غدیر

سپس على بن‏ موسى‏ الرضا رو به احمد بن‏ محمد ابى‏ نصر کرد و فرمود: اى فرزند ابونصر، هر جا که بودى روز غدیر سمت مرقد امیر مؤمنان علیه السلام بشتاب.

  1. خداوند گناهان شصت‏ ساله هر مؤمن زیارت‏ کننده او را مى‏ آمرزد.
  2. خدواند، به برکت روز غدیر دو برابر گروهى که در ماه رمضان، شب قدر و شب عید فطر آزاد مى‏ کند، از آتش جهنم مى‏ رهاند.
  3. روردگار یک درهم انفاق به مستحق را هزار برابر پاداش خواهد داد.

سپس فرمود: روز غدیر به برادران دینى خود برترى و فضیلت ده و مردان و زنان با ایمان را خوشحال و مسرور نما.[۱۹]

منبع

فرهنگ کوثر ۱۳۷۹ شماره ۳۷.


پانویس

  1. احمد زمانی
  2. مائده،۶۷.
  3. برابر نقل اسباب النزول واحدی نیشابوری، ص ۱۳۵ و تفسیر کبیر فخر رازی، ج ۱۲، ص ۴۹ - ۵۰. شان نزول آیه، غدیر خم و معرفی علی بن ابی طالب بوده است.
  4. درالمنثور، سیوطی، ج ۲، ص ۲۵۶; تاریخ بغداد، خطیب نیشابوری، ج ۶، ص ۲۹۰.
  5. مجمع البیان، علامه طبرسی، ج ۳، ۴، ص ۲۲۳.
  6. مائده،۶۷.
  7. شواهد التنزیل، حاکم حسکانی، ج ۱، ص ۲۵۲.
  8. الطرائف، سید بن طاووس، ج ۱، ص ۱۴۰.
  9. بحارالانوار، ج ۳۶، ص ۳۵۳–۳۵۴; اسمی المناقب، علامه شمس الدین ابن جزری، ص ۳۲; نهج الحیاه، ص ۳۸.
  10. بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۱۱۸ - ۱۱۲، ح ۸، مقدارى از خطبه امیرالمؤمنین علیه السلام توسط امام حسین علیه السلام نقل شده و ما آن را ترجمه و تلخیص نمودیم.
  11. ینابیع المودة، قندوزى حنفى، ج‏۳، ص‏۱۵۳؛ بحارالانوار، ج ۱۰، ح ۵، ص ۱۴۴ - ۱۳۸.
  12. موسوعة کلمات الامام الحسین(ع)، ص ۲۷۰؛ الغدیر، ج ۱، ص ۱۹۸، ح‏۹، چاپ چهارم.
  13. مائده، ۵۵.
  14. مائده، ۶۷.
  15. فاصله مسجد غدیر با میقات جحفه سه میل (تقریبا ۵۷۶۰ متر) مى‏باشد. (معجم معالم الحجاز، ج ۲، ص ۱۲۴).
  16. قلم، ۵۲ - ۵۱.
  17. فروع کافى، ج ۴، ص‏۵۶۶; نورالثقلین، ج ۵، ص‏۳۹۹. روایات دیگرى نیز در شان این آیه وارد شده است که همین مضمون را نشان مى ‏دهد. ر ک: تفسیر على بن ‏ابراهیم; روضه کافى، ص ۳۴۴، ح ۵۴۲.
  18. وسائل الشیعه، ج‏۳، ص‏۵۴۹، ح ۲، ب ۶۱؛ فروع کافى، ج ۴، ص‏۵۶۶، ح ۱؛ تهذیب الاحکام، ج‏۶، ص ۱۸، ح ۲۱، ب‏۱۶؛ من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص‏۵۵۹، ح‏۳۱۴۳.
  19. تهذیب الاحکام، ج‏۶، ص ۲۴، ح‏۹، باب‏۱۹; بحارالانوار، ج ۹۴، ص‏۹ - ۱۸.