صُحُف انبياء عليهم السلام نزد اميرالمؤمنين عليه السلام

در قرآن کریم، از چهار کتاب آسمانی، با نام خاص خود، یعنی قرآن، تورات، انجیل و زبور که به ترتیب بر حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله، حضرت موسی ـ علیه‌السلام، حضرت عیسی علیه‌السلام و حضرت داوود ـ علیه‌السلام ـ نازل شده، نام برده است و بدون ذکر نام خاصی برای کتابی که بر حضرت ابراهیم ـ علیه‌السلام ـ نازل شده، با نام صحف به آن اشاره شده است؛ ولی این بدین معنا نیست که فقط همین چند کتاب نازل شده و فقط پیامبران مذکور صاحب کتاب بوده‌اند؛ بلکه با مراجعه به روایات، نام پیامبران دیگری نیز دیده می‌شود که دارای صحیفه و کتاب بوده‌اند؛ هرچند که نام خاصی برای کتاب آنها ذکر نشده است.

ابوذر از پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل می‌کند: «خداوند صد و چهار کتاب نازل کرده است. پنجاه صحیفه آن را بر حضرت شیث علیه‌السلام و سی صحیفه آن بر حضرت ادریس علیه‌السلام و بیست صحیفه آن بر حضرت ابراهیم علیه‌السلام نازل کرده است».در روایت دیگری، برای حضرت آدم علیه‌السلام و حضرت ابراهیم علیه‌السلام ده صحیفه ذکر شده است.

صُحُف انبیاء علیهم السلام نزد امیرالمؤمنین علیه السلام

از جمله ودایع امامت که خداوند به پیامبر صلی الله علیه و آله در مکّه دستور داد آنها را پیش از غدیر به امیرالمؤمنین علیه السلام تحویل دهد صحف حضرت ابراهیم علیه السلام بود.

سپس در روز پر ماجرای چهاردهم ذی الحجة، هنوز برنامه سلام به امیرالمؤمنین علیه السلام در مسیر مکه تا غدیر پایان نیافته بود که بار دیگر دستور تحویل میراث‌های انبیاء علیهم السلام به علی علیه السلام از طرف خداوند صادر شد، و پیامبر صلی الله علیه و آله هم همه را در یک جلسه خصوصی به امیرالمؤمنین علیه السلام تحویل داد.

به تعبیر دیگر: یکی از مواریث انبیاء علیهم السلام که پیامبر صلی الله علیه و آله پس از انجام حجةالوداع و پیش از غدیر در مکه به عنوان ودایع امامت به امیرالمؤمنین علیه السلام سپرد صُحُف انبیاء پیش از اسلام بود که عبارت بودند از: صُحُف آدم علیه السلام، صُحُف نوح علیه السلام، صُحُف ابراهیم علیه السلام.