پرش به محتوا

زر بن حبیش اسدی کوفی

از ویکی غدیر
زر بن حبیش اسدی کوفی
اطلاعات فردی
نام کاملابومریم زرّ بن حُبیش اسدی کوفی
سرشناسیاز تابعین
تولددر زمان جاهلیت
وفات۸۳ق (۱۲۷ سالگی)
اطلاعات علمی
استادانامیرالمؤمنین علیه السلامعبدالله بن مسعود
شاگردانعاصم از قراء سبعه
اطلاعات فرهنگی
زمینه فعالیتراوی حدیث
علت شهرتنقل حدیث غدیر

زر بن حُبیش اسدی کوفی (درگذشت: ۸۳ هجری) از جمله تابعینی برشمرده شده که حدیث غدیر را ضمن ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه و ماجرای رکبان نقل کرده است. او از شخصیت‌های برجسته تابعین، قاریان و عالمان بزرگ کوفه دانسته شده و از اصحاب مورد اعتماد امیرالمؤمنین علیه السلام و عبدالله بن مسعود بوده است. او از کسانی برشمرده شده که دوران جاهلیت را درک کرده‌اند. زرّ بن حبیش در علم قرائت قرآن، فصاحت و ادب عربی جایگاه والایی داشت و به‌عنوان فردی ثقه و کثیرالحدیث در منابع اهل سنت و شیعه شناخته می‌شود.

وثاقت زرّ بن حبیش نزد علمای اهل سنت مسلم دانسته شده است: ابن‌حجر عسقلانی او را از راویان صحاح سته معرفی کرده و ثقه‌بودن او را از ابن معین و عجلی نقل کرده است. ابن‌سعد کاتب واقدی درباره او می‌گوید: «او ثقه و کثیرالحدیث است». در منابع رجالی شیعه، فقط شیخ طوسی به فاضل‌بودن او اشاره کرده و درباره وثاقت او تصریحی نشده است. در روایتی نیز از افراد مورد اعتماد امیرالمؤمنین علیه السلام به‌شمار آمده، اما سند آن روایت ضعیف دانسته شده است.

جایگاه: روای حدیث غدیر

زر بن حُبیش (متوفای ۸۳ هجری) از جمله تابعینی برشمرده شده که حدیث غدیر را ضمن ماجرای احتجاج امیرالمؤمنین علیه السلام به حدیث غدیر در رحبه کوفه و ماجرای رکبان نقل کرده است.[۱] این روایت به نقل از ابن‌اثیر در کتاب اسد الغابه چنین گزارش شده است:

«قال زر بن حبیش: خرج عليُّ بن أبي طالب عليه السلام من القصر، فاستقبله ركبان متقلّدون بالسيوف عليهم العمائم، فقالوا: السلام عليكَ يا أميرَ المؤمنين و رحمة اللَّه و بركاته، السلام عليك يا مولانا. فقال عليٌّ: من هاهنا من أصحاب رسول اللَّه صلى الله عليه و آله؟ فقام خالد بن زيد أبو أيّوب و خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين و قيس بن سعد ابن عبادة و عبداللَّه بن بديل بن ورقاء، فشهدوا جميعاً: أنَّهم سَمِعوا رسول اللَّه صلى الله عليه و آله يقول يوم غدير خُمّ: من كنتُ مولاه فعليّ مولاه. فقال عليّ عليه السلام لأنس بن مالك و البراء بن عازب: ما منعكما أن تقوما فتشهدا، فقد سمعتُما كما سمِع القوم؟ ثمّ قال: اللّهمّ إن كانا كَتَماها معاندةً فابْتَلِهِما. فعمی البراء بن عازب و بَرِص قَدَما أنس بن مالك. فحلف أنس بن مالك أن لا يكتم منقبةً لعليّ بن أبي طالب و لا فضلًا أبداً. أمّا البراء بن عازب فكان يسأل عن منزله فيقال: هو في موضع كذا و كذا. فيقول: كيف يرشُد من أصابته الدعوة؟؛ زر بن حُبَیش روایت می‌کند: روزی علی بن ابی‌طالب علیه السلام از قصر بیرون آمد. در همین هنگام گروهی از سواره‌نظام را دید که شمشیر بر کمر بسته و عمامه بر سر داشتند. آنان سلام کردند و گفتند: سلام بر تو ای امیرالمؤمنین و رحمت خدا و برکات او، سلام بر تو ای مولای ما. حضرت علیه السلام فرمود: از میان شما چه کسانی از اصحاب پیامبر خدا صلی الله علیه وآله هستند؟ خالد بن زید (ابوایوب انصاری)، خزیمة بن ثابت (ذوالشهادتین)، قیس بن سعد بن عباده و عبدالله بن بدیل بن ورقاء برخاستند و همگی گواهی دادند که از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در روز غدیر خم شنیدند که فرمود: هر کس من مولای اویم، علی مولای اوست. سپس حضرت به انس بن مالک و براء بن عازب فرمود: شما را چه بازداشت از اینکه برخیزید و شهادت دهید؟ مگر شما همان سخن را نشنیدید که دیگران شنیدند؟ اگر از روی عناد آن را پنهان کردید، خدایا، به کیفر رسانشان! در نتیجه، براء بن عازب نابینا شد و انس بن مالک به بیماری برص در پاهایش گرفتار گشت. پس از آن انس سوگند خورد که هرگز فضیلت و منقبتی از علی بن ابی‌طالب را پنهان نسازد. اما براء بن عازب هرگاه از محل خانه‌اش پرسش می‌کردند، می‌گفت: کسی که گرفتار دعای علی شده است، چگونه راه یابد».[۲]

شخصیت و وثاقت

ابومریم زرّ بن حُبیش اسدی کوفی (درگذشت: ۸۳ق) از شخصیت‌های برجسته تابعین، قاریان و عالمان بزرگ کوفه دانسته شده و از اصحاب مورد اعتماد امیرالمؤمنین علیه السلام و عبدالله بن مسعود بوده است. او از کسانی برشمرده شده که دوران جاهلیت را درک کرده‌اند. زرّ بن حبیش در علم قرائت قرآن، فصاحت و ادب عربی جایگاه والایی داشت و به‌عنوان فردی ثقه و کثیرالحدیث در منابع اهل سنت و شیعه شناخته می‌شود.[۳]

زرّ بن حبیش از یاران نزدیک امیرالمؤمنین علیه السلام بود و برخی منابع او را با عنوان «علوی» یاد کرده‌اند.[۴] شیخ طوسی نیز او را از اصحاب امیرالمؤمنین علیه السلام دانسته است.[۵] عاصم نقل می‌کند که زرّ امیرالمؤمنین علیه السلام را دوست می‌داشت و ابو وائل عثمان را که این سخن نشان‌دهنده محبت او به امام علیه السلام و عدم علاقه‌اش به عثمان دانسته شده است.[۶]

وثاقت زرّ بن حبیش نزد علمای اهل سنت مسلم دانسته شده است: ابن‌حجر عسقلانی او را از راویان صحاح سته معرفی کرده و ثقه‌بودن او را از ابن معین و عجلی نقل کرده است.[۷] ابن‌سعد کاتب واقدی درباره او می‌گوید: «او ثقه و کثیرالحدیث است».[۸] در منابع رجالی شیعه، فقط شیخ طوسی به فاضل‌بودن او اشاره کرده و درباره وثاقت او تصریحی نشده است.[۹]در روایتی نیز از افراد مورد اعتماد امیرالمؤمنین علیه السلام به‌شمار آمده، اما سند آن روایت ضعیف دانسته شده است.[۱۰]

زرّ بن حبیش تمامی قرآن را در محضر امیرالمؤمنین علیه السلام خوانده و از قاریان بزرگ کوفه به‌شمار می‌رفت. ابن عبدالبرّ اندلسی در کتاب استیعاب، زرّ را قاری و صاحب فضل معرفی کرده است.[۱۱] عاصم، از قراء سبعه، او را یکی از فصیح‌ترین مردم دانسته و نقل می‌کند که ابن‌مسعود درباره لغت و قواعد ادبی از او سؤال می‌کرد.[۱۲] عاصم قرآن را نزد او تلاوت کرده است.[۱۳] او در سال ۸۳ هجری و به روایتی در سن ۱۲۷ سالگی درگذشت.[۱۴]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. الغدیر، ج۱، ص۱۴۹–۱۵۰؛ چکیده عبقات الانوار، ص۱۶۷.
  2. اسد الغابة، ج۱، ص۴۴۱.
  3. الرواة المشترکون، ج۱، ص۳۳۰–۳۳۲.
  4. التفسیر و المفسرون، ج۱، ص۴۰۹.
  5. رجال الطوسی، ص۶۵.
  6. تهذیب التهذیب، ج۳، ص۳۲۲.
  7. تهذیب التهذیب، ج۳، ص۳۲۱.
  8. الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۶۲.
  9. رجال الطوسی، ص۶۵.
  10. معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۲۲۵.
  11. الاستیعاب، ج۲، ص۱۳۱.
  12. تهذیب التهذیب، ج۳، ص۳۲۱؛ تاریخ تفسیر قرآن، ص۱۵۹.
  13. تاریخ تفسیر قرآن، ص۱۵۹.
  14. تهذیب التهذیب، ج۳، ص۳۲۲.

منابع

  • الإستیعاب فی معرفة الأصحاب؛ یوسف بن عبدالله بن محمد بن عبدالبر قرطبی اندلسی، تحقیق: علی محمد معوض و عادل احمد عبدالموجود، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۲۲ق.
  • أسد الغابة فی معرفة الصحابة؛ علی بن محمد جزری (عزالدین ابن‌اثیر)، بیروت: دار الفکر، ۱۴۰۹ق.
  • تاریخ تفسیر قرآن؛ علی‌اکبر بابایی، قم: انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۹۰ش.
  • التفسیر و المفسرون فی ثوبه القشیب؛ محمدهادی معرفت، مشهد: دانشگاه علوم اسلامی رضوی، ۱۴۱۸ق.
  • تهذیب التهذیب؛ ابن‌حجر احمد بن علی عسقلانی، بیروت: دار صادر، بی‌تا.
  • چکیده عبقات الانوار حدیث غدیر؛ میرحامد حسین کنتوری هندی، به‌کوشش: محمدرضا شریفی و مرتضی نادری و سید علی میلانی، قم: عطر عترت، ۱۳۹۶ش.
  • رجال الطوسی؛ محمد بن حسن طوسی، تحقیق: جواد قیومی اصفهانی، قم: مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۳۷۳ش.
  • الرواة المشترکون بین الشیعة و السنة: دراسه تسلط الضوء علی جانب من احوالهم و آرائهم و النقاط المضیئه فی حیاتهم؛ حسین عزیزی و همکاران، تهران: مرکز التحقیقات و الدراسات العلمیة المجمع العالمی للتقریب بین المذاهب الإسلامیة، ۱۴۳۰ق.
  • الطبقات الکبری؛ محمد بن سعد کاتب واقدی، تحقیق: محمد عبدالقادر عطا، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۰ق.
  • الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب؛ عبدالحسین امینی، قم: مرکز الغدیر للدراسات الإسلامیة، ۱۴۱۶ق.
  • معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة؛ سید ابوالقاسم خویی، ایران: بی‌نا، ۱۴۱۳ق.