ابوسلمه عبدالله بن عبدالرحمن زهری
ابوسلمه عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف (۲۲–۹۴ق) از تابعین برجسته و از فقهای هفتگانه مدینه بهشمار رفته که حدیث غدیر را نقل کرده است.
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | ابوسلمه، عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف زهری |
| سرشناسی | از تابعین |
| تولد | ۲۲ق |
| وفات | ۹۴ق |
| خویشان سرشناس | عبدالرحمن بن عوف (پدر) |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | عثمان بن عفان • ابوایوب انصاری • عایشه |
| شاگردان | محمد بن شهاب زهری • یحیی بن سعید انصاری |
| مذهب | اهل سنت |
| اطلاعات فرهنگی | |
| زمینه فعالیت | حدیث |
| علت شهرت | نقل حدیث غدیر |
ابنمغازلی در مناقب و ابنبطریق در عمده حدیث غدیر را از ابوسلمة بن عبدالرحمن و او از جابر بن عبدالله انصاری نقل کردهاند. او ثقه و مورد وثوق برشمرده شده است.
ابوسلمه فرزند عبدالرحمن بن عوف بود و گفته شده که یکی از برجستهترین راویان حدیث شناخته میشد و در علم فقه نیز مهارت بالایی داشته است.
جایگاه: روایت حدیث غدیر
ابوسلمه عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف از تابعین برجسته و از فقهای هفتگانه مدینه بهشمار رفته[۱] که حدیث غدیر را نقل کرده است.[۲]
ابنمغازلی در مناقب[۳] و ابنبطریق در عمده[۴] حدیث غدیر را از ابوسلمة بن عبدالرحمن و او از جابر بن عبدالله انصاری نقل کردهاند.
ابنحجر عسقلانی وی را ثقه برشمرده است.[۵] همچنین، احمد بن عبدالله عجلی، از عالمان علم حدیث، از ابنسعد نقل کرده که ابوسلمه مردی فقیه و مورد وثوق و اعتماد بوده است و حدیث بسیار از او نقل شده است.[۶]
زندگینامه و ویژگیها
درباره نام اصلی ابوسلمه عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف اختلاف وجود دارد: برخی آن را عبدالله و برخی اسماعیل و برخی کنیهاش را همان نامش دانستهاند. او فرزند عبدالرحمن بن عوف بود و در سال ۲۲ق در مدینه متولد شد و بهدلیل انتساب به جدش، زهرة بن کلاب، «زهری» نیز خوانده میشد.[۷]
ابوسلمه از دوران کودکی تحت تأثیر محیط علمی مدینه قرار گرفت و از بسیاری از صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله همچون عثمان بن عفان، ابوایوب انصاری، عایشه و امسلمه حدیث روایت کرده است.[۸]
گفته شده که ابوسلمه بهعنوان یکی از برجستهترین راویان حدیث شناخته میشود و در علم فقه نیز مهارت بالایی داشته است. او در زمان خود با فقهایی چون سعید بن مسیب و عروة بن زبیر همردیف بوده است. حاکم نیشابوری او را یکی از فقهای سبعه مدینه معرفی کرده است.[۹]
نقل شده که در سال ۴۸ق، در دوران حکومت سعید بن عاص بر مدینه، ابوسلمه به عنوان قاضی منصوب شد و تا سال ۵۴ق این سمت را بر عهده داشت. پس از وی، برادرش مصعب بن عبدالرحمن این مقام را برعهده گرفت.[۱۰]
گفته شده که ابوسلمه شاگردان بسیاری داشت که از جمله آنها به محمد بن شهاب زهری، یحیی بن سعید انصاری، موسی بن عقبه و هشام بن عروه اشاره شده است. همچنین، فرزندش عمر، که بعدها در شام کشته شد، از جمله راویان حدیث او بوده است.[۱۱] ابوسلمه در سال ۹۴ق در مدینه درگذشت.[۱۲]
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ طبقات الکبری، ج۵، ص۱۱۹.
- ↑ الغدیر، ج۱، ص۱۴۵.
- ↑ مناقب الامام علی بن أبیطالب علیه السلام، ص۷۶.
- ↑ عمدة عیون، ص۱۰۷.
- ↑ تقریب التهذیب، ص۶۳۹.
- ↑ خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۴۵۱.
- ↑ «ابوسلمه، عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف»، ص۵۵۹.
- ↑ الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۲۰.
- ↑ «ابوسلمه، عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف»، ص۵۵۹.
- ↑ «ابوسلمه، عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف»، ص۵۵۹.
- ↑ «ابوسلمه، عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف»، ص۵۵۹.
- ↑ الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۲۰.
منابع
- «ابوسلمه، عبدالله بن عبدالرحمن»؛ در دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۸ش.
- تقریب التهذیب؛ احمد بن علی بن محمد (ابنحجر عسقلانی)، تحقیق: محمد عوامة، سوریه: دار الرشید، ۱۴۰۶ق.
- خلاصة تذهیب تهذیب الکمال فی أسماء الرجال؛ احمد بن عبدالله خزرجی، تحقیق: عبدالفتاح أبوغدة، حلب و بیروت: مکتب المطبوعات الإسلامیة و دار البشائر، ۱۴۱۶ق.
- الطبقات الکبری؛ محمد بن سعد کاتب واقدی، تحقیق: محمد عبدالقادر عطا، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۰ق.
- عمدة عیون صحاح الأخبار فی مناقب إمام الأبرار؛ یحیی بن حسن أسدی ربعی حلی (حافظ ابن بطریق)، قم: مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۰۷ق.
- الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب؛ عبدالحسین امینی، قم: مرکز الغدیر للدراسات الإسلامیة، ۱۴۱۶ق.
- مناقب الإمام علی بن أبیطالب علیه السلام؛ علی بن محمد بن شافعی (ابنمغازلی)، تحقیق: محمدباقر بهبودی، بیروت: دار الأضواء، ۱۴۲۴ق.